Marks Blog

Een fanatieke gamer ben ik niet echt, maar er is 1 spel wat ik altijd graag speel en dat is Audiosurf. Audiosurf is een spel waarmee je als het waren kunt rijden over elk willekeurig nummer wat je erin gooit. Je kiest een nummer naar keuze in Audiosurf. Het spel begint eraan te rekenen en creeert een pad. Over dat pad kun je als het ware racend puzzelen (er zijn verschillende spelmodi). In de simpele modi is het simpelweg ontwijken van obstakels, in andere modi moet je strategisch blokken kiezen voor de meeste punten. Ook zitten er diverse achievements (17) aan het spel verbonden die je kunt halen.

Ik snap dat dit cryptisch klinkt, daarom een paar videotjes van hoe het eruit ziet:

Dit is de ‘mono’ spelmodus. Hierin is het simpelweg ontwijken van de grijze blokken. Geen een grijze blok aanraken geeft een bonus op het eind (stealth), evenals een clear finish wat inhoudt dat je geen een blok overhoud in je verzameling bij de finish.

Een andere spelmodus, waarbij de kleur van de blokken van groter belang is. Hoe warmer de kleur van de blokken, hoe meer punten. Rood = warm, paars = koud (dus minder punten). Meer clusters van dezelfde kleur geeft meer punten. Dus heb je veel rode blokken verzameld die dan wegvallen (minimaal 3 blokjes die aan elkaar zitten) krijg je meer punten dan als je hetzelfde aantal hebt in paars.

In eerste instantie lijkt dit spel simpel maar gaandeweg (en zeker in elite modus) zul je merken dat het nog vrij lastig is om geen grijze blokken te raken. Sommige liedjes genereert Audiosurf zo dat ze steil omlaag gaan (warme kleuren, veel snelheid, lastiger) en ook veel grijze blokken (hoog traffic gehalte). Dan wordt het erg lastig om stealth te eindigen. Vingervlugheid met de muis is dan ook vereist. Een soortgelijk verhaal geld voor de andere modi. Probeer met korte beslissingstijd zo strategisch mogelijke combinaties te maken die de meeste punten geeft.

Een ander leuk aspect aan het spel is het delen van de scores. Als je een liedje hebt gedaan verschijnt dat op een wereldwijd scorebord. Hier kan je zien wat andere mensen hebben gehaald die het ook hebben gespeeld. Je krijgt dus een soort van wedstrijd soms van mensen die steeds de hoogte score willen hebben. Deze wedijver zorgt er wel voor dat je gewoon blijft spelen.

Ook vind ik het zelf gewoon leuk om dit te doen. Het is leuk tijdverdrijf en je doet iets met de muziek die je normaal alleen maar luistert. Verder kan je echt alles erin gooien van wat je maar wilt. Van metal tot hardcore, het kan allemaal. Het is ook leuk om te zien wat voor pad hij berekend, soms is dat echt verrassend. Wie zou bijvoorbeeld ooit denken dat Serenity nog een best lastig nummer is op Elite?

Je kan Audiosurf kopen via Steam voor 10 euro. Soms is het goedkoper (weekend aanbiedingen af en toe). Ik heb er sinds 21 juli al zo’n 22 uur opzitten momenteel in het spel .

Mark

M’n muzieksmaak is nogal apart. Als je kijkt op mijn Last.fm pagina (die braakt ook dingen uit ergens rechts op de pagina hier) zie je een nogal wilde variatie. In de totale top 10 momenteel met daarachter de voornamelijke genre.

• Falkenbach (metal)
• Nightwish (metal)
• Era (new age)
• Scooter (techno)
• Within Temptation (metal)
• Toto (rock)
• Keane (alternative rock)
• Lacuna Coil (metal)
• Rammstein (metal)
• Anathema (metal)

Het merendeel is metal, maar er zitten een paar rare uitschieters tussen. Waarom Scooter? Scooter valt totaal buiten wat ik normaal luister, maar toch luister ik het wel eens. Dat komt omdat de liedjes van hem vrolijk en aanstekelijk zijn. Het draait lekker weg, heeft vrolijke geluiden en enkele zoals East Sands Anthem zijn meer van een stijl die hierop volgt en niet in de lijst staat, namelijk uplifting trance. Dat is naast metal bij mij sinds een tijdje echt 2de genre naast metal geworden. Het klinkt raar omdat het totaal tegenover gestelde is van metal. Echter heeft uplifting trance, denk aan tracks van Andy Blueman, erg mooie klanken waarbij je enigszins kan wegdromen. De melodie die je bijvoorbeeld in de mixes van Andy terug hoort komen heeft iets euforisch. Het brengt een soort van zorgeloosheid met zich mee waarbij altijd als ik dat soort liedjes hoor moet denken aan een soort van perfecte wereld (ja daar issie weer!). De klanken brengen een soort van rust en vrede mee. Uplifting trance wordt hierdoor ook wel emotional trance genoemd wegens het gevoel dat de luisteraars krijgen. Het is erg lastig om het uit te leggen hoe dat gevoel is en je zal er ook maar net van moeten houden .

Deze nieuwe tracks van Andy Blueman die nog moeten komen (op moment van schrijven) laten wat ik bedoel ook zeer goed terugkomen.

Goed, dat was over trance. De grens tussen uplifting trance en new age is iets wat vager aan het worden naar mijn idee. Ik heb de indruk dat de stijlen overeen komen. Dat hoor je niet direct in klank maar wel in het gevoel wat deze 2 genres overbrengen. Een new age liedje wat erg bekend is is Orinoco Flow van Enya uit 1988.

Wat ik beschreef over het gevoel bij de trance geldt ongeveer hetzelfde bij new age en dit nummer. Het heeft iets vredigs over zich heen. Sail away, zeil weg van alle problemen. Laat alles lekker los, drijf weg in je dromen! Zoiets dus, wederom een soort van gevoel van vrijheid. Gewoon lekker om rustig van te worden en alles eens goed te laten bezinken in je gedachten.

Soms denken mensen dat dit soort muziek heel zwaar is enkel te luisteren is als je diepgelovig bent of als je een emotioneel wrak bent ofzoiets. Dat is helemaal niet waar, want het valt me vaak op dat nog best wel veel mensen (ook van wie je het totaal niet verwacht) naar bijvoorbeeld Era, Enya oid luisteren. Gewoon omdat het mooie muziek, lekker relaxted, iets waar je lekker bij kunt wegdromen en noem maar op. En gewoon een lekkere tegenhanger van toch wel het meest gedraaide genre muziek wat ik heb: metal.

Metal blijft mijn meest favoriete genre. Echter moet ik daarbij wel paar dingen nog over zeggen (duh anders was deze blogpost wel erg onvolledig). Ik heb niet altijd van metal gehouden. De eerste muziek die ik graag zelf nog eens wou luisteren was van wat ik op de radio hoorde en van me ouders. Wat ik jaren terug deed, ik gok toch zeker zo’n 8/9 jaar terug is het volgende: als ik een leuk liedje op de radio hoorde (meestal Sky Radio wat me ouders op hebben staan) schreef ik ergens de tijd op. Vervolgens ging ik naar de site van de radio en kon ik in de draailijsten terugvinden hoelaat welk nummer werd gespeeld (mijn kennis van artiest/titel/engels was toen ik 10 was ofzo nog niet zo groot ). Gewapend met de naam opende ik KaZaA (ja echt waar, oldskool hè?!) en ging ik op het toen meest gebruikte P2P netwerk op zoek naar de liedjes. Ook suggesties van me ouders nam ik mee.

In de loop der tijd ging ik actiever zoeken op het internet naar muziek en kwam in aanraking met stijlen die je niet op de radio hoort. Zodoende kwam ik in contact met iemand die veel naar metal luisterde. Dat betekende mijn eerste kennismaking met echte metal en met Falkenbach. We weten allemaal wel dat ik verslaafd raakte aan het nummer Heralder en hoe het allemaal verder is gelopen .

Via die gozer kwam ik in aanraking met nog wat andere bands die goed klonken (Moonsorrow o.i.d.). Ik ben toen ook meer zelf op pad gegaan en als ik me goed herriner kwam ik toen terecht bij Nightwish wat een goeie 2de plek inneemt in mijn Last.fm lijst. Zodoende raakt de lijst steeds uitgebreider en wordt de kennis over muziek steeds groter. En je kan je smaak beter aftasten want niet alle soorten metal boeien me. Metal die me vooral interesseert is in de richting dan Doom/Symphonic/Gothic metal. Dat is de metal die wat meer melodischer heeft en meer ‘gevoel’ (ookal kijken vermoedelijk heel veel mensen mij nu vreemd aan). Ook heeft het vaak een soort van duistere sfeer om zich heenhangen wat ik wel mag. Niet het metal waar maar met loze kreten wordt gegooid en gebeuk op de gitaar is. Dat is af en toe leuk maar niet de hele tijd. Maargoed, zodoende is dus de voorliefde voor metal ontstaan.

Sonata Arctica: het grovere werk met songteksten die bijzonder goed zijn.

Het oude Nightwish: Opera en metal fantastisch gecombineerd.

Uiteraard hebben we ook nog alles wat er tussen inzit. Keane e.d.. Daar kan ik kort over zijn, dat is geniale muziek. Gewoon lekkere muziek, goeie nummers, luistert lekker en zit beetje tussen van alles in. Evenals naar OST (original soundtracks) van anime en films kan ik graag luisteren. Vooral de nogal bombastische, liedjes met veel instrumenten als een orkest gecombineerd tot krachtige geluiden luister ik graag.

Kortom, het is een erg bonte verzameling van muziekstijlen die ik graag luister. Wellicht vind je het raar, ik vind het alleen maar mooi!

Mark

Er zijn zo wel eens momenten waarbij ik me afvraag of hetgene wat ik op een moment doe of dat zinvol is. Afgelopen paar dagen had ik dat weer. Best wel vaag, want je kan bij heel veel dingen afvragen of het zinvol is, eigenlijk als je gaat redeneren bij alles. Je kan er weer leuke gedachtespinsels bij maken waar de mens zo goed in is, en waarbij je IQ gelijk met 50 punten stijgt. Ik zou mij bijvoorbeeld nu af kunnen vragen of het wel zinvol is om deze blog te schrijven, voor hetzelfde geld leest niemand dit. Of dat het uberhaupt zinvol is dat ik ademhaal, wellicht ga ik morgen, of anders over 80 jaar toch dood? Ok ik geef toe, het is wel beetje erg extreme redenering, maar je moet toch wat als je eenmaal graag bezighoudt met gedachtespelletjes en verder geen hond meer tegen te praten is om 1.13 ‘s nachts omdat men dan zogenaamd moet slapen. Ik bedoel, waarom gooien we eens het principe om of maken we het variabel? Ik zou best wel eens een weekje in de nacht willen leven en slapen overdag. Is weer eens wat anders en je ziet beleeft de wereld vanuit een ander punt. Maargoed, dit terzijde.

Ik dwaal een beetje af. Ik had het dus over die zinvolle dingen. Zo moet er in deze week, dus even voor de kerstvakantie een Engels PO af. Dat is eigenlijk voor het vak Letterkunde (wat weer samenhangt met Nederlands en Frans 1,2 en Duits 1,2 voor de oude tweedefasers onder ons). In dat PO gaat het over de Engelse Renaissaaaaanccuuhhh, een periode waarin men ook weer van die vage gedachtekriebels kreeg zoals vorige alinea (heeft die ook eindelijk nut gekregen). Maar je leest (of leert) dan dingen over Shakespeare enzo en allerlei hele zwaarromantische sonetten. Heel leuk allemaal, maar waarom moet ik dan vraagjes beantwoorden wat voor soort rijm dit is? Sorry maar who cares? Of over bepaalde metaforen of wat regel zuszoveel betekend. Wtf, daar zijn toch zinvollere dingen voor te verzinnen? Dan ga ik denk ik nog liever sonetten schrijven. Wellicht helpt dat wel een vriendin te krijgen, of minstens geld aan te verdienen zodat ik nog beetje patserig kan doen in een dure auto.

Maar het zijn natuurlijk niet alleen PO’s. Ik heb deze avond en tot nu toe de nacht zeer educatief doorgebracht met Youtube. Op Youtube staan zoals de meeste mensen wel weten leuke fiolmpjes. Ik ging eens even kijken naar de belspelletjes. Geweldig om te zien dat een of andere IQ-0 ogende meid die toch voor elkaar heeft gekregen om rechten te studeren (of zegt dat wat over de studie rechten?) 2,5 uur vol te lullen met de grootste onzin, en dan nog voor wellicht paar honderen, al dan niet duizend euro, mensen op te lichten met lugubere spelletjes (link rechten <> misleidende spelletjes…). Ik ga het nog jammer vinden dat het van de buis is, het was toch wel leuke entertainment op de TV. Leuker dan de gemiddelde spelshow in ieder geval.

Eigenlijk is het babybedtijd maar nog even snel 1 dingetje wat ook zooooo zinvol is. Muziekcollectie beheren. Zondag (en maandag nacht) 625 nummertjes gecontroleerd en eventueel songteksten toegevoegd. En dat allemaal om netjes te krijgen in de ordening, muziekprogramma’s en iPod. Het is maar waar je zin in hebt natuurlijk.

Mja ik ga maar eens tukken, klokje tikt tegen 1:25 aan, het belletje luidt om 06.50. We gaan maar eens zinvol slapen en vooral over zinvolle dingen dromen.

Truste!