Marks Blog

Sinds een paar weken doet mijn ouwe trouwe camera, de Sony Cybershot P43, het niet meer goed. De batterij indicator geeft volle batterijen als leeg aan. Eveneens wil hij als de flitser automatisch aanstaat de camera direct afsluiten. Staat de autoflitser uit dan geeft hij meer tijd voordat hij uitvalt. Eveneens zijn er momenten dat er niks aan de hand is (bijvoorbeeld ook bij koppeling met usb).

Diverse mogelijkheden geprobeerd (andere batterijen e.d.) maar aangezien het scherm het ook soms laat afweten lijkt het erop dat het einde is aangekomen voor de P43. De teller staat op 13469 foto’s van deze camera waarvan het echte getal nog wat hoger ligt. Hij is aangeschaft in (ik dacht) januari 2005 en heeft dus aardig wat tijd onder mijn dwangarbeid kunnen werken. Ik vind dat deze camera wel recht heeft op pensioen.

Een van de laatste foto's met P43 - 28-06-2010

Laatste foto P43 op 19-07-2010 (#13469)

Echter heb ik wel een camera nodig. Ik heb natuurlijk de c902 (mobiel) maar dat is niet alles. Ik heb als backup camera die van m’n ma. De Panasonic Lumix DMC-TZ1. Dit is een best leuke camera en zeker een verbetering dan de P43. De camera komt uit 2007 (oid) en heeft een accu en iets wat toen der tijd nog niet vaak voorkwam (nu pas eigenlijk in opkomst) een sterke 10x optische zoom. Ook zijn er diverse opties waarmee je kunt spelen maar de mogelijkheden zijn daarin uiteraard nog wel beperkt.

Oftewel, ik heb toch wel het gevoel dat het tijd wordt voor het wat echtere werk. Ik ben die compact camera’s zat aan het worden. Ik ben jaloers als ik zie wat voor schitterende foto’s er worden gemaakt met modellen als een Canon EOS 400D e.d.. Ik heb zelf eens op een verjaardag geschoten met een Canon EOS 500D. Dat is toch wel een aardige digitale spiegelreflex camera. Ik moet zeggen dat mijn ervaring met die camera best goed ging voor mijn gevoel. Ik had nog nooit eerder met een spiegelreflex foto’s genomen of uberhaupt aangeraakt. Toch ging het relatief eenvoudig. Menu was snel door, camera goed in de hand en er zijn best aardige plaatjes uit komen rollen.

Het zijn wellicht niet de meest schokkende foto’s maar voor wat ik eerst gewend ben met mijn ouwe cammetje, vind ik dit zeer scherpe en heldere foto’s. En ergens vind ik het ook wel koel van mezelf dat ik dit zonder enige ervaring met zo’n eng-ding-met-veel-knopjes voor elkaar weet te krijgen. Oftewel, wat ik wil zeggen: mijn eerste kennismaking met een spiegelreflex was prettig. Hoewel ik in eerste instantie dacht dat zo’n camera wellicht teveel van het goede is, begon ik me wat te beseffen. Ik had en heb het gevoel dat zo’n ding aan mijn wensen kan voldoen met wat ik nu wil en in de toekomst. Ik wil bliksem kunnen vastleggen. Ik wil van die schitterende nachtfoto’s maken met strepen. Ik wil helder en scherpere foto’s hebben waar je het scherm bij kunt aflikken bij wijze van spreken. Dat resultaat is te bereiken met zo’n camera.

Oftewel, ik heb dus wel mijn zinnen gezet op een spiegelreflex. Door mijn eerst ervaring met een Canon neig ik dan ook, zij het onbewust, naar een Canon, al wil ik ook nog wel de andere merken bekijken. Heb als advies meegekregen te kijken hoe de camera in de hand ligt en of het menu lekker werkt voor het gevoel. Daarom ga ik maandag ook even flink wat camera’s bekijken in winkels. Oftewel, to be continued!

Mark

PS: Als ik de foto’s van de P43 vergelijk met de foto’s van de 500D heb ik toch wel iets van, verschil zie je toch wel =P.