Ik snap dat dit cryptisch klinkt, daarom een paar videotjes van hoe het eruit ziet:

Dit is de ‘mono’ spelmodus. Hierin is het simpelweg ontwijken van de grijze blokken. Geen een grijze blok aanraken geeft een bonus op het eind (stealth), evenals een clear finish wat inhoudt dat je geen een blok overhoud in je verzameling bij de finish.

Een andere spelmodus, waarbij de kleur van de blokken van groter belang is. Hoe warmer de kleur van de blokken, hoe meer punten. Rood = warm, paars = koud (dus minder punten). Meer clusters van dezelfde kleur geeft meer punten. Dus heb je veel rode blokken verzameld die dan wegvallen (minimaal 3 blokjes die aan elkaar zitten) krijg je meer punten dan als je hetzelfde aantal hebt in paars.

In eerste instantie lijkt dit spel simpel maar gaandeweg (en zeker in elite modus) zul je merken dat het nog vrij lastig is om geen grijze blokken te raken. Sommige liedjes genereert Audiosurf zo dat ze steil omlaag gaan (warme kleuren, veel snelheid, lastiger) en ook veel grijze blokken (hoog traffic gehalte). Dan wordt het erg lastig om stealth te eindigen. Vingervlugheid met de muis is dan ook vereist. Een soortgelijk verhaal geld voor de andere modi. Probeer met korte beslissingstijd zo strategisch mogelijke combinaties te maken die de meeste punten geeft.

Een ander leuk aspect aan het spel is het delen van de scores. Als je een liedje hebt gedaan verschijnt dat op een wereldwijd scorebord. Hier kan je zien wat andere mensen hebben gehaald die het ook hebben gespeeld. Je krijgt dus een soort van wedstrijd soms van mensen die steeds de hoogte score willen hebben. Deze wedijver zorgt er wel voor dat je gewoon blijft spelen.

Ook vind ik het zelf gewoon leuk om dit te doen. Het is leuk tijdverdrijf en je doet iets met de muziek die je normaal alleen maar luistert. Verder kan je echt alles erin gooien van wat je maar wilt. Van metal tot hardcore, het kan allemaal. Het is ook leuk om te zien wat voor pad hij berekend, soms is dat echt verrassend. Wie zou bijvoorbeeld ooit denken dat Serenity nog een best lastig nummer is op Elite?

Je kan Audiosurf kopen via Steam voor 10 euro. Soms is het goedkoper (weekend aanbiedingen af en toe). Ik heb er sinds 21 juli al zo’n 22 uur opzitten momenteel in het spel .

Mark

Ik was verbaast over de reacties en suggesties die ik kreeg van mensen (bedankt iedereen!). Opmerkelijk genoeg werden veel Sony’s aangeraden. Merk dat sterk in opkomst is? Desondanks moet ik deze mensen ‘teleurstellen’ want ik heb voor een Canon gekozen? Hoe dat zo gekomen is…?

Maandag ben ik diverse winkels afgegaan om camera’s te bekijken en te betasten. Ik wou ze in me hand hebben en zien hoe het menu werkt (tip van Sharon die ik iedereen kan aanbevelen). Bij enkele winkels kon dat. Om een lang verhaal kort te maken. Een Canon vond ik het fijnst. Sony’s en Nikons vond ik niet zo prettig in de hand liggen en bovendien vond ik de Nikon wat ingewikkeld. Uiteraard ligt dat heel persoonlijk .

Mja goed, op het een op het andere moment heb je gewoon je keuze gemaakt. En maandagavond zat ik dan thuis met een Canos EOS 550D. Indrukken? Uberkoele camera natuurlijk maar gewoon kiekjes maken is eigenlijk net zo simpel als altijd. Behalve dat je nu gewoon een wereld aan mogelijkheden verder als je speciaal al iets wilt. En de gewone kiekjes zijn gewoon al schitterend . Zo houd ik ervan wolken te fotograferen. De kleuren komen nu op de foto eindelijk overeen met wat je ziet. Vroeger was dat altijd aanklungelen. Uiteraard de eerste foto:

Pinguin! Met mijn standaard labbril en zo’n geslaagd hoedje van de diploma uitreiking. Dat maakt hem uberkoel natuurlijk.

De doos van de EOS 550D. Niet echt schokkend. Verder heb ik nog een tasje en een 8GB geheugenkaartje erbij.

Jajajaja, ook camera’s hebben systeemvereisten .__.

Mooi hè?

Maargoed. Er zat een standaard kitlens bij van 18-55 mm. Dat zal in de toekomst nog wel worden uitgebreid. Een statief zal ook wel komen, want dan kan je ook mooie nachtfoto’s nemen met lange sluitertijden etc. etc.. Maargoed, dat komt met de tijd wel. Eerst zo maar eens genieten van de schitterende plaatjes die dit apparaat maakt.

Mark

PS: Bij de foto’s staat al 1 serie genomen met de 550D. Ik ben fan van wolken en heb de foto’s die ik gemaakt heb op 29 juli als serie gedumpt. Verder heb ik nog een nieuw album gemaakt, met random stuff, waarin gewoon dus tja, random foto’s staan die niet echt ergens thuis horen. Het gaat namelijk hard de laatste dagen en er zitten toch wel best leuke tussen die ik op het web wil delen . Map wordt regelmatig dan ook aangepast.

Edit 01-08-2010: Ik realiseer me het nu pas. Dit is de 100ste blog !!

Zo’n conventie – met Chibicon want dat is de enige waar ik tot nu toe ben geweest – is eigenlijk niet veel anders dan een bijeenkomst van allemaal liefhebbers van Japanse cultuur en anime. Je kan er andere liefhebbers ontmoeten (dûh), allemaal stuff kopen zoals manga, dvds en andere spullen die wel op een of andere manier aan de cultuur zijn gerelateerd. Verder heb je nog andere activiteiten. Workshops die je kunt volgen zoals een beginnerslesje Japanse taal of manga tekenen. Karaoke is natuurlijk ook van de partij (dat hebben we geweten) evenals mogelijkheden tot wat spelletjes spelen. Op Chibicon had je dan ook nog een podium waar gedurende dag allerlei shows waren voor cosplayers e.d. en een quiz. Wat je allemaal precies kan doen, zie de site die ik bovenaan heb gespamd.

Cosplayers zie je er ook erg veel. Dat zijn mensen die een (favoriete) character uit een anime imiteren door bijpassende kleding en haarstijl (meestal pruik). Het is altijd best leuk om naar cosplayers te kijken en de moeite die ze ervoor doen. Er zitten vaak echt goeie tussen!

Enfin, voor ons was het dus de eerste keer en dus zeker geen laatste. De sfeer was gezellig en gemoedelijk onder de mensen. De conventie begon voor ons al toen we in de stoptrein naar Houten stapten. Deze bevatte namelijk een aardige hoeveelheid cosplayers. Op station Houten was er al een grote groep wat mee in de pendelbus ging. Ideaal waren die overigens, prima service (met airco!). Wij hadden de eerste pendelbus dus we gingen ervan uit dat het nog wel te doen zou zijn bij de ingang. Maar nee hoor…dikke rij! Ik verwijs naar m’n foto’s die dat wel in beeld brengt…

Het wachten heeft toch wel een aardig uurtje geduurt voordat we eindelijk binnen waren (tent ging open om 10.00, we waren er rond 09.40 met de pendelbus). Het wachten was geen kwelling, je kon al leuk praten met andere mensen in de rij en discussies aangaan over een reclamefoldertje.

In de expo was het HEET. Het was die dag en die periode sowieso al heet, maar in de expo was er geen airco en met al die mensen. Tja, dan is het warm…Petje af voor al die cosplayers die nog hun warme kleren aanhadden. Dat moet echt zweten zijn geweest (dat deden wij al in onze normale outfit).

Mja we begonnen maar wat dingen te doen dan eh. Spullen opbergen in kluisje. Beetje tussen allemaal manga, dvds en spullen struinen en veel karaoke doen natuurlijk. Nog wel een uitdaging om liedjes te zingen in het Japans maar wel grappig om te doen. Uiteindelijk iets van 7x gedaan met random song.

Ik kan het verder allemaal gaan vertellen, maar de foto’s geven een beter beeld lijkt me . Hier is dan ook een album met 60 foto’s te vinden.

We hebben in ieder geval de smaak te pakken. Daarom gaan we 27 augustus in Veldhoven naar Abunai, wat zo te zien nog stukkie groter in opzet is, om daar eens te sfeer te proeven.

Mark

Edit 01-08-2010: Erg jammer nieuws: Chibicon stopt ermee .

De ‘Wolkjes‘ fotoserie is vrij recht-toe-recht-aan. Gewoon wat plaatjes van een flinke dynamiek in de wolken tijdens een klein onweersbuitje hier. Dit is trouwens de laatste fotoserie op Heralder die van de Sony Cybershot P43 is.

De Tour de France is al wat leuker. Voor het eerst komen ze door Spijkenisse heen en vermoedelijk voor heeeeeeele lange tijd ook de laatste keer denk ik. Was erg leuk om eens mee te maken. Eigenlijk zie je de renners maar een paar seconde. Vooraf is het een bonte verzameling (nou ja bont…) van auto’s (bijna allemaal Skoda’s) en dat soort dingen. Af en toe vliegt er ook een heli over. Toch leuk om het allemaal eens gezien te hebben. Dan zie je ook wat voor massive onderneming dit eigenlijk is iedere keer, iedere etappe. Ook de snelheid waarmee ze fietsen is enorm. Het ene moment hoor je het bericht dat ze nog in Rhoon zitten en het volgende moment flitsen ze voor je neus voorbij. En als je thuis bent zie je ze al de Haringvlietdam beklimmen! Shots genomen met de Panasonic Lumix DMC-TZ01.

Zoals in de vorige blog was te lezen is de P43 camera over en out en heb ik tijdelijk de Lumix TZ01 in gebruik gehad van me ma. De Tour de France is er al meegeschoten en ook de komende fotoseries. Ik had een keer tentamen in Leiden en had de camera eens meegenomen. Vandaar dus wat kiekjes vanaf station Leiden Centraal. Ik moest eventjes wachten op me sneltrein naar Schiedam dus wat foto’s genomen vanaf het perron bij spoor 8/9.

Lees meer over Chibicon in de volgende blog.

Na afloop van Chibicon weer met de trein terug naar huis. Het was die periode al erg warm en dat werd de 10de juli afgestraft met hevig noodweer in het hele land. Veel noodweer heb ik niet op de foto gezet maar de zon en wolken die voor de buien uitdreven zorgde wel voor een machtig lichtspectakel wat heb ik proberen vast te leggen uit de intercity tussen Utrecht en Rotterdam. Meeste foto’s van deze wolken zijn gemaakt rond Gouda.Verder zien we aan het begin van de serie wat fotootjes van station Houten dat momenteel compleet herbouwd wordt wegens de spoorverdubbeling. Bizar vond ik de hoogte tussen het perron en de rails. Die is bizar klein. Ik vond het vergelijkbaar met tramhaltes. Het zal wel te maken hebben met de nieuwe lagevloerstreinen maar ergens vond ik het niet handig… Ook nog plaatjes van station Utrecht en Rotterdam C.

Tenslotte de laatste fotoserie. Wat foto’s van wat heavy weather wat over Spijkenisse trok met mooie wolkenformaties. Wat het precies is laat ik aan de kenners over maar indrukwekkend was het in ieder geval wel. Ging ook gepaard met een flinke bak regen.

Zo, tot zover zijn we weer bij gepraat qua fotoseries. Hoop dat de foto’s beetje in de smaak vallen.

Mark

Diverse mogelijkheden geprobeerd (andere batterijen e.d.) maar aangezien het scherm het ook soms laat afweten lijkt het erop dat het einde is aangekomen voor de P43. De teller staat op 13469 foto’s van deze camera waarvan het echte getal nog wat hoger ligt. Hij is aangeschaft in (ik dacht) januari 2005 en heeft dus aardig wat tijd onder mijn dwangarbeid kunnen werken. Ik vind dat deze camera wel recht heeft op pensioen.

Een van de laatste foto's met P43 - 28-06-2010

Laatste foto P43 op 19-07-2010 (#13469)

Echter heb ik wel een camera nodig. Ik heb natuurlijk de c902 (mobiel) maar dat is niet alles. Ik heb als backup camera die van m’n ma. De Panasonic Lumix DMC-TZ1. Dit is een best leuke camera en zeker een verbetering dan de P43. De camera komt uit 2007 (oid) en heeft een accu en iets wat toen der tijd nog niet vaak voorkwam (nu pas eigenlijk in opkomst) een sterke 10x optische zoom. Ook zijn er diverse opties waarmee je kunt spelen maar de mogelijkheden zijn daarin uiteraard nog wel beperkt.

Oftewel, ik heb toch wel het gevoel dat het tijd wordt voor het wat echtere werk. Ik ben die compact camera’s zat aan het worden. Ik ben jaloers als ik zie wat voor schitterende foto’s er worden gemaakt met modellen als een Canon EOS 400D e.d.. Ik heb zelf eens op een verjaardag geschoten met een Canon EOS 500D. Dat is toch wel een aardige digitale spiegelreflex camera. Ik moet zeggen dat mijn ervaring met die camera best goed ging voor mijn gevoel. Ik had nog nooit eerder met een spiegelreflex foto’s genomen of uberhaupt aangeraakt. Toch ging het relatief eenvoudig. Menu was snel door, camera goed in de hand en er zijn best aardige plaatjes uit komen rollen.

Het zijn wellicht niet de meest schokkende foto’s maar voor wat ik eerst gewend ben met mijn ouwe cammetje, vind ik dit zeer scherpe en heldere foto’s. En ergens vind ik het ook wel koel van mezelf dat ik dit zonder enige ervaring met zo’n eng-ding-met-veel-knopjes voor elkaar weet te krijgen. Oftewel, wat ik wil zeggen: mijn eerste kennismaking met een spiegelreflex was prettig. Hoewel ik in eerste instantie dacht dat zo’n camera wellicht teveel van het goede is, begon ik me wat te beseffen. Ik had en heb het gevoel dat zo’n ding aan mijn wensen kan voldoen met wat ik nu wil en in de toekomst. Ik wil bliksem kunnen vastleggen. Ik wil van die schitterende nachtfoto’s maken met strepen. Ik wil helder en scherpere foto’s hebben waar je het scherm bij kunt aflikken bij wijze van spreken. Dat resultaat is te bereiken met zo’n camera.

Oftewel, ik heb dus wel mijn zinnen gezet op een spiegelreflex. Door mijn eerst ervaring met een Canon neig ik dan ook, zij het onbewust, naar een Canon, al wil ik ook nog wel de andere merken bekijken. Heb als advies meegekregen te kijken hoe de camera in de hand ligt en of het menu lekker werkt voor het gevoel. Daarom ga ik maandag ook even flink wat camera’s bekijken in winkels. Oftewel, to be continued!

Mark

PS: Als ik de foto’s van de P43 vergelijk met de foto’s van de 500D heb ik toch wel iets van, verschil zie je toch wel =P.

Goed, ik heb nu dus vakantie na een periode van tentamens en hertentamens. Deze vakantie duurt tot 23 augustus want op die dag heb ik een hertentamen Procestechnologie 1. In deze tussentijd moet ik dus ergens wel leren voor het tentamen en nog wat resultaten krijgen die bepalen of ik m’n BSA haal (bindend studie advies). Hoe dat zit weet niemand ofzoiets want dit is de eerste keer dat mijn studie een BSA heeft. Handig dus.

Gek genoeg ben ik tot nu toe sinds de vakantie is begonnen vrijdagmiddag alleen maar moe geweest (ook op dit moment). Je zou zeggen dat je dan kunt uitrusten. Wellicht is het een overdosis moeheid die opgekropt is en nu eruit komt en moet worden opgelost met ff flink (uit)slapen. Echter wil ik daar ook weer mee uitkijken omdat je anders van die onmogelijke ritmes krijgt. Daar houd ik niet van want ik wil juist structuur in ritme. Echter draaien vakanties altijd uit op gegeven moment in totaal ongestructureerd iets waar je de ene na de andere dag niks uitvoert. Dat voelt best wel nutteloos.

Ik ben voorlopig goed begonnen. Mijn maximum streven is toch wel maximaal 10 uur uit bed. Dan beetje snel aankleden en eten en dan heb je nog wat aan je dag. 9 uur ofzo zou nog mooier zijn maar dan kom ik vermoedelijk toch echt aan te weinig slaapuren. Maar je dag voelt er wel stuk minder nutteloos mee (hij is anders zo snel om al).

Ook zo raar is het idee dat er al 1 jaar studie voorbij is. Helemaal als je vandaag nog wat ouwe klasgenoten van de examenklas hebt gezien. Dan besef je opeens dat de tijd alweer boemsnel voorbij is gegaan en dat de middelbare 94 eeuwen terug lijkt. Ook dat de dingen erg kunnen veranderen maar sommige dingen altijd hetzelfde blijven. Best wel grappig als je erover gaat filosoferen (een uitgebreide analyse laat ik maar voor nu even achterwege).

In ieder geval, tijd dat iedereen gaat genieten van de vakantie en eind augustus weer ‘fris’ aan de slag gaan (met iets).

Mark

• Falkenbach (metal)
• Nightwish (metal)
• Era (new age)
• Scooter (techno)
• Within Temptation (metal)
• Toto (rock)
• Keane (alternative rock)
• Lacuna Coil (metal)
• Rammstein (metal)
• Anathema (metal)

Het merendeel is metal, maar er zitten een paar rare uitschieters tussen. Waarom Scooter? Scooter valt totaal buiten wat ik normaal luister, maar toch luister ik het wel eens. Dat komt omdat de liedjes van hem vrolijk en aanstekelijk zijn. Het draait lekker weg, heeft vrolijke geluiden en enkele zoals East Sands Anthem zijn meer van een stijl die hierop volgt en niet in de lijst staat, namelijk uplifting trance. Dat is naast metal bij mij sinds een tijdje echt 2de genre naast metal geworden. Het klinkt raar omdat het totaal tegenover gestelde is van metal. Echter heeft uplifting trance, denk aan tracks van Andy Blueman, erg mooie klanken waarbij je enigszins kan wegdromen. De melodie die je bijvoorbeeld in de mixes van Andy terug hoort komen heeft iets euforisch. Het brengt een soort van zorgeloosheid met zich mee waarbij altijd als ik dat soort liedjes hoor moet denken aan een soort van perfecte wereld (ja daar issie weer!). De klanken brengen een soort van rust en vrede mee. Uplifting trance wordt hierdoor ook wel emotional trance genoemd wegens het gevoel dat de luisteraars krijgen. Het is erg lastig om het uit te leggen hoe dat gevoel is en je zal er ook maar net van moeten houden .

Deze nieuwe tracks van Andy Blueman die nog moeten komen (op moment van schrijven) laten wat ik bedoel ook zeer goed terugkomen.

Goed, dat was over trance. De grens tussen uplifting trance en new age is iets wat vager aan het worden naar mijn idee. Ik heb de indruk dat de stijlen overeen komen. Dat hoor je niet direct in klank maar wel in het gevoel wat deze 2 genres overbrengen. Een new age liedje wat erg bekend is is Orinoco Flow van Enya uit 1988.

Wat ik beschreef over het gevoel bij de trance geldt ongeveer hetzelfde bij new age en dit nummer. Het heeft iets vredigs over zich heen. Sail away, zeil weg van alle problemen. Laat alles lekker los, drijf weg in je dromen! Zoiets dus, wederom een soort van gevoel van vrijheid. Gewoon lekker om rustig van te worden en alles eens goed te laten bezinken in je gedachten.

Soms denken mensen dat dit soort muziek heel zwaar is enkel te luisteren is als je diepgelovig bent of als je een emotioneel wrak bent ofzoiets. Dat is helemaal niet waar, want het valt me vaak op dat nog best wel veel mensen (ook van wie je het totaal niet verwacht) naar bijvoorbeeld Era, Enya oid luisteren. Gewoon omdat het mooie muziek, lekker relaxted, iets waar je lekker bij kunt wegdromen en noem maar op. En gewoon een lekkere tegenhanger van toch wel het meest gedraaide genre muziek wat ik heb: metal.

Metal blijft mijn meest favoriete genre. Echter moet ik daarbij wel paar dingen nog over zeggen (duh anders was deze blogpost wel erg onvolledig). Ik heb niet altijd van metal gehouden. De eerste muziek die ik graag zelf nog eens wou luisteren was van wat ik op de radio hoorde en van me ouders. Wat ik jaren terug deed, ik gok toch zeker zo’n 8/9 jaar terug is het volgende: als ik een leuk liedje op de radio hoorde (meestal Sky Radio wat me ouders op hebben staan) schreef ik ergens de tijd op. Vervolgens ging ik naar de site van de radio en kon ik in de draailijsten terugvinden hoelaat welk nummer werd gespeeld (mijn kennis van artiest/titel/engels was toen ik 10 was ofzo nog niet zo groot ). Gewapend met de naam opende ik KaZaA (ja echt waar, oldskool hè?!) en ging ik op het toen meest gebruikte P2P netwerk op zoek naar de liedjes. Ook suggesties van me ouders nam ik mee.

In de loop der tijd ging ik actiever zoeken op het internet naar muziek en kwam in aanraking met stijlen die je niet op de radio hoort. Zodoende kwam ik in contact met iemand die veel naar metal luisterde. Dat betekende mijn eerste kennismaking met echte metal en met Falkenbach. We weten allemaal wel dat ik verslaafd raakte aan het nummer Heralder en hoe het allemaal verder is gelopen .

Via die gozer kwam ik in aanraking met nog wat andere bands die goed klonken (Moonsorrow o.i.d.). Ik ben toen ook meer zelf op pad gegaan en als ik me goed herriner kwam ik toen terecht bij Nightwish wat een goeie 2de plek inneemt in mijn Last.fm lijst. Zodoende raakt de lijst steeds uitgebreider en wordt de kennis over muziek steeds groter. En je kan je smaak beter aftasten want niet alle soorten metal boeien me. Metal die me vooral interesseert is in de richting dan Doom/Symphonic/Gothic metal. Dat is de metal die wat meer melodischer heeft en meer ‘gevoel’ (ookal kijken vermoedelijk heel veel mensen mij nu vreemd aan). Ook heeft het vaak een soort van duistere sfeer om zich heenhangen wat ik wel mag. Niet het metal waar maar met loze kreten wordt gegooid en gebeuk op de gitaar is. Dat is af en toe leuk maar niet de hele tijd. Maargoed, zodoende is dus de voorliefde voor metal ontstaan.

Sonata Arctica: het grovere werk met songteksten die bijzonder goed zijn.

Het oude Nightwish: Opera en metal fantastisch gecombineerd.

Uiteraard hebben we ook nog alles wat er tussen inzit. Keane e.d.. Daar kan ik kort over zijn, dat is geniale muziek. Gewoon lekkere muziek, goeie nummers, luistert lekker en zit beetje tussen van alles in. Evenals naar OST (original soundtracks) van anime en films kan ik graag luisteren. Vooral de nogal bombastische, liedjes met veel instrumenten als een orkest gecombineerd tot krachtige geluiden luister ik graag.

Kortom, het is een erg bonte verzameling van muziekstijlen die ik graag luister. Wellicht vind je het raar, ik vind het alleen maar mooi!

Mark

In ieder geval, we zullen het wel weer zien wat de nieuwe regering gaat brengen. We kunnen denk ik wel van uitgaan dat het rechts wordt. Wordt dat leuk voor ons? Misschien wel…misschien ook niet. Ik hoop dat er niet teveel gekloot gaat worden rondom het stufi-stelsel want dat vind ik wel prima zo. Als ze vinden dat het zoveel kost moeten ze bijvoorbeeld zorgen dat de fraudeurs (mensen die zogenaamd buitenhuis wonen terwijl dat niet zo is) maar eens aanpakken. Dat zou toch ook wel wat schelen i.m.o. Zomaar een suggestie hoor. Verder moet het onderwijs in zijn algemeenheid gewoon beschermd blijven. Ik hoop dat die hoge heren inzien dat een bollebozen Nederland niet onafhankelijk staat aan investeringen in het onderwijs. De eerste gevolgen zien we al op de TUDelft met invoering numerus fixus op BK, LR en IO.

Verder geloof ik het allemaal wel…Over Wilders zullen we het maar niet hebben. Hoop wel dat tie als tie in een regering komt iets nuttigere kreten heeft dan het verbannen van elke moslim in het land (zoveel criminaliteit maar relatief weinig moslims. Oftewel, durf de problemen elders te zoeken).

Maarja, terwijl het verkiezingsgeleuter weg ebt golft het WK als een vloedgolf over ons heen. In elke straat is minstens wel 1 vlaggetje te vinden (ook straat van /me heeft eraan moeten geloven). Het is wel leuk om te zien hoe eerst het land verdeeld kan zijn over iets (politiek, ajax vs feyenoord) maar nu als 1 man verenigd kan zijn tot hét Nederlandse volk wat Oranje steunt. Ergens is dat best wel koel.

Nederland-Denemarken is 2-0 geworden. Ik heb ook braaf de wedstrijd bekeken. Ik ben alles behalve expert maar het leek beetje aan daadkracht te ontbreken. Dat is dan alles wat ik er over weet te zeggen. Sowieso is het wel leuk dat ze de eerste wedstrijd hebben gewonnen. Niet alleen omdat het natuurlijk Nederland is maar anders vond ik het ook zo sneu voor de buren die afgelopen weekend allemaal vlaggetjes hebben opgehangen.

Ik ben wel benieuwd hoever Nederland gaat komen, uiteraard als de rest van Nederland. Het belangrijkste is denk ik dat zo vooral niet overmoedig moeten worden naarmate ze wedstrijden gaan winnen. Ook allerlei exotische tegenstanders als Japan moet niet onderschat worden denk ik. Maargoed, ze zullen dat ook best wel weten, maar hoop dat ze ook op de hoogte zijn van deze speler van het Japanse elftal :

Mark

Hoewel het meestal een ver-van-mij-bed-show is, is politiek toch wel belangrijk. Vooral als het opeens niet meer ver van je bed staat maar beslissingen worden genomen die je keihard kunnen raken. Daarom is het ook belangrijk om je voorkeur voor een partij uit te spreken door te stemmen. Immers, deze partij moet jou standpunten vertegenwoordigen de komende 4 jaar…toch?

Ja dit klinkt leuk in theorie. Helaas is dat verhaaltje verdomd lastig toe te passen in de praktijk. Sowieso, hoevaak zit een kabinet hier 4 jaar uit? Niet vaak. Past er een partij bij wat jij wilt? Zelden. Weg theorie.

Oftewel, we moeten een afweging gaan maken van wat we belangrijk vinden en wat niet. En nu wordt het lastig. Wat vind ik belangrijk en wat minder? En als ik het met paar dingen eens ben van een partij, zijn de punten waar ik het niet mee eens ben niet TE negatief? Lastig lastig. Het maakt het er niet makkelijker op zo een keuze te maken.

Daarbovenop komt mijn overtuiging dat ik politiek vooral 1 groot geblaat vind. Neem nou de debatten. Ik luister nog liever naar een kippenhok met de laatste roddels van oom Haan dan dat gekrakeel van die politici aan te horen. Ja ik heb debatten gekeken, ik heb het geprobeerd en volgehouden en dat heeft me alleen maar gesteund in mijn mening. Ze draaien ontiegelijk rond de pot, worden nooit concreet, smijten met kutargumenten, weten cijfers niet meer, liegen dat het barst en vooral: ze vertellen alles zo lastig dat ik al na 5 minuten het niet meer volg en ondertussen weer verder ga met iets dat ik wel kan volgen.

En dan hoor je eens leuke argumenten, dan realiseer je weer dat er eentje ergens een breekpunt heeft gemaakt of dat er een coalitie uit 4939 partijen gevormd moet worden. For Gods sake please…get real!

Oftewel, ik mag denk ik wel stellen dat ik debatten nou niet echt goed vind voor de beeldvorming. Eigenlijk vind ik de hele politiek best wel kut. Ik geloof best dat het buiten Den Haag om leuke gasten zijn, daar niet van, maar dat beroep wat ze uitoefenen is gewoon zwaar idioot. Jammer genoeg heb je ze wel nodig voor het bestuur van het land en toegegeven, soms komt er nog wel wat nuttigs uit. Jammer genoeg ligt het percentage daarvan nogal laag…

Owhjah waar was ik, ik moest stemmen. Nu dit getikt te hebben weet ik het nog altijd niet. Ik ben bang dat het zo blijft tot ik in het stemhokje staat en dat zal daarna ook wel zo blijven. Blanco stemmen vind ik geen optie, ik moet me voorkeur uitspreken voor een partij, hoe stom die partij ook is.

Wellicht moet ik maar eens gaan gokken ofzoiets. Gelukkig kun ik al wat partijen bij voorbaat wegstrepen. Dat scheelt toch weer heeeel veeel vakjes…

Mark

Ik ben al een tijdje opzoek naar een nieuwe telefoon in de richting van een smartphone. Meer functionaliteit dan de huidige, eentje die je als een verlengstuk van jezelf kunt gebruiken. Waarmee je in contact kan blijven met anderen, informatie tot je kunt halen, muziek bij je brengt en ook nog plaatjes kan schieten. Mijn huidige telefoon, de Sony Ericsson c902 kan eigenlijk alleen het laatste. Foto’s nemen. Voor de rest is tie niet geschikt of te traag. Maar dit is dan ook geen smartphone.

Ik heb veel smartphones bekeken de afgelopen tijd en ook de ontwikkelingen rondom Android 2.2 (Froyo) en Windows Phone 7 gevolgd. Beide zijn ook indrukwekkende systemen maar weten mij om een of andere reden niet te overtuigen. Neem bijvoorbeeld WP7. WP7 kenmerkt zich door zijn unieke Metro interface waarbij alles enigszins in elkaar overloopt. Het ziet er erg mooi uit maar niet iets wat ik wil. De grens tussen applicaties vervagen zich erg bij WP7, iets te erg imo. En dat vind ik niet handig. Ik wil weten waarin ik werk en wat ik erin kan doen. Ik wil een afbakening zodat het programma doet wat het moet doen en controle kunnen houden. Ik wil niet dat het programma wat taak X hoort te doen plotseling ook met Y bezig is.

Eveneens een minpunt blijft dat de mobieltjes met WP7 sowieso nu schaars zijn (en moet voor september 2010 iets nieuws hebben) aangezien de uitlevering voor de kerst staat. En meestal boeien die mobieltjes mij niet zo. Het verschilt van crappy tot te log of gewoon gebreken die simpelweg verkomen konden worden door net even wat meer na te denken over het ontwerp. En qua software hoor ik niet veel van Microsoft verder behalve dat er een shitload aan SDK (source development kitts) worden uitgebracht voor van alles en nog wat maar zonder resultaat. Hierop inspelend mist er dus ook een enorme Appstore.

Ok, Android dan? Android 2.2 ziet er al heel stuk beter uit voor mijn gevoel. Beetje hetzelfde applicatie idee als op de iPhone maar toch iets anders. Je hebt veel vrijheid in het systeem en de Appstore is al goed gevuld. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik weinig gebruikservaring heb met Android, maar hetzelfde geldt voor de iPhone (en al helemaal voor WP7 ofcourse). Toch voelt de iPhone OS beter aan vind ik. Het gaat vloeiender, beter op elkaar afgestemd en meer gestructureerd. Er is over nagedacht. Dat is bij Android uiteraard ook zo maar toch trekt het me minder.

Uiteraard speelt het toestel zelf ook mee. Van alle smartphones op de markt heeft de iPhone en zeker de 4de generatie een zeer mooi design, beter dan de vorige. Ik moet wel toegeven dat HTC ook juweeltjes heeft.

Maargoed, waarom dan toch mijn voorkeur voor de iPhone. Ik kan het niet goed plaatsen. Er is iets wat de iPhone trekt wat de andere niet heeft. Ik ben niet bepaald een Apple fanboy oid maar toch. Zeker de iPhone 4 ziet eruit als een smartphone die perfectie kan benaderen. Er is een enorme hoeveelheid aan applicatie die je als handig kunt beschouwen. Het toestel is betrouwbaar en ziet er uit als iets wat je echt bij kan staan in het dagelijks leven, een verlengstuk van jezelf. Met de iPhone kan ik naar mijn gevoel het best in contact blijven met andere mensen en dingen doen die ik wil doen.

Het is een wellicht wat aparte benadering over een telefoon maar ik denk dat meer mensen het idee delen. We, of sommige, zijn afhankelijk geworden van (communicatie)netwerken die via de telefoon worden afgehandeld. Je zoekt dan een telefoon die het best bij je past en naar je gevoel het best de wensen die je hebt kan voldoen. Voor mij is dat, na lang twijfelen (en ook kritiek hebben!) toch de iPhone 4.

En nu maar eens zien hoe dat ding in Nederland komt…

Mark