Marks Blog

Een fanatieke gamer ben ik niet echt, maar er is 1 spel wat ik altijd graag speel en dat is Audiosurf. Audiosurf is een spel waarmee je als het waren kunt rijden over elk willekeurig nummer wat je erin gooit. Je kiest een nummer naar keuze in Audiosurf. Het spel begint eraan te rekenen en creeert een pad. Over dat pad kun je als het ware racend puzzelen (er zijn verschillende spelmodi). In de simpele modi is het simpelweg ontwijken van obstakels, in andere modi moet je strategisch blokken kiezen voor de meeste punten. Ook zitten er diverse achievements (17) aan het spel verbonden die je kunt halen.

Ik snap dat dit cryptisch klinkt, daarom een paar videotjes van hoe het eruit ziet:

Dit is de ‘mono’ spelmodus. Hierin is het simpelweg ontwijken van de grijze blokken. Geen een grijze blok aanraken geeft een bonus op het eind (stealth), evenals een clear finish wat inhoudt dat je geen een blok overhoud in je verzameling bij de finish.

Een andere spelmodus, waarbij de kleur van de blokken van groter belang is. Hoe warmer de kleur van de blokken, hoe meer punten. Rood = warm, paars = koud (dus minder punten). Meer clusters van dezelfde kleur geeft meer punten. Dus heb je veel rode blokken verzameld die dan wegvallen (minimaal 3 blokjes die aan elkaar zitten) krijg je meer punten dan als je hetzelfde aantal hebt in paars.

In eerste instantie lijkt dit spel simpel maar gaandeweg (en zeker in elite modus) zul je merken dat het nog vrij lastig is om geen grijze blokken te raken. Sommige liedjes genereert Audiosurf zo dat ze steil omlaag gaan (warme kleuren, veel snelheid, lastiger) en ook veel grijze blokken (hoog traffic gehalte). Dan wordt het erg lastig om stealth te eindigen. Vingervlugheid met de muis is dan ook vereist. Een soortgelijk verhaal geld voor de andere modi. Probeer met korte beslissingstijd zo strategisch mogelijke combinaties te maken die de meeste punten geeft.

Een ander leuk aspect aan het spel is het delen van de scores. Als je een liedje hebt gedaan verschijnt dat op een wereldwijd scorebord. Hier kan je zien wat andere mensen hebben gehaald die het ook hebben gespeeld. Je krijgt dus een soort van wedstrijd soms van mensen die steeds de hoogte score willen hebben. Deze wedijver zorgt er wel voor dat je gewoon blijft spelen.

Ook vind ik het zelf gewoon leuk om dit te doen. Het is leuk tijdverdrijf en je doet iets met de muziek die je normaal alleen maar luistert. Verder kan je echt alles erin gooien van wat je maar wilt. Van metal tot hardcore, het kan allemaal. Het is ook leuk om te zien wat voor pad hij berekend, soms is dat echt verrassend. Wie zou bijvoorbeeld ooit denken dat Serenity nog een best lastig nummer is op Elite?

Je kan Audiosurf kopen via Steam voor 10 euro. Soms is het goedkoper (weekend aanbiedingen af en toe). Ik heb er sinds 21 juli al zo’n 22 uur opzitten momenteel in het spel .

Mark

Zoals beloofd zou ik nog schrijven over de camera zoektocht. Ik wou eerst nog even dingen die ervoor gebeurt zijn (fotootjes e.d.) even nog goed op orde hebben op de blog zodat dat eerst kwam. Nu zijn we op het punt aangeland om weer verder te gaan waar we gebleven waren: de zoektocht naar de vervanger voor de P43. Die zoektocht is gelukt, het is een Canon EOS 550D geworden.

Ik was verbaast over de reacties en suggesties die ik kreeg van mensen (bedankt iedereen!). Opmerkelijk genoeg werden veel Sony’s aangeraden. Merk dat sterk in opkomst is? Desondanks moet ik deze mensen ‘teleurstellen’ want ik heb voor een Canon gekozen? Hoe dat zo gekomen is…?

Maandag ben ik diverse winkels afgegaan om camera’s te bekijken en te betasten. Ik wou ze in me hand hebben en zien hoe het menu werkt (tip van Sharon die ik iedereen kan aanbevelen). Bij enkele winkels kon dat. Om een lang verhaal kort te maken. Een Canon vond ik het fijnst. Sony’s en Nikons vond ik niet zo prettig in de hand liggen en bovendien vond ik de Nikon wat ingewikkeld. Uiteraard ligt dat heel persoonlijk .

Mja goed, op het een op het andere moment heb je gewoon je keuze gemaakt. En maandagavond zat ik dan thuis met een Canos EOS 550D. Indrukken? Uberkoele camera natuurlijk maar gewoon kiekjes maken is eigenlijk net zo simpel als altijd. Behalve dat je nu gewoon een wereld aan mogelijkheden verder als je speciaal al iets wilt. En de gewone kiekjes zijn gewoon al schitterend . Zo houd ik ervan wolken te fotograferen. De kleuren komen nu op de foto eindelijk overeen met wat je ziet. Vroeger was dat altijd aanklungelen. Uiteraard de eerste foto:

Pinguin! Met mijn standaard labbril en zo’n geslaagd hoedje van de diploma uitreiking. Dat maakt hem uberkoel natuurlijk.

De doos van de EOS 550D. Niet echt schokkend. Verder heb ik nog een tasje en een 8GB geheugenkaartje erbij.

Jajajaja, ook camera’s hebben systeemvereisten .__.

Mooi hè?

Maargoed. Er zat een standaard kitlens bij van 18-55 mm. Dat zal in de toekomst nog wel worden uitgebreid. Een statief zal ook wel komen, want dan kan je ook mooie nachtfoto’s nemen met lange sluitertijden etc. etc.. Maargoed, dat komt met de tijd wel. Eerst zo maar eens genieten van de schitterende plaatjes die dit apparaat maakt.

Mark

PS: Bij de foto’s staat al 1 serie genomen met de 550D. Ik ben fan van wolken en heb de foto’s die ik gemaakt heb op 29 juli als serie gedumpt. Verder heb ik nog een nieuw album gemaakt, met random stuff, waarin gewoon dus tja, random foto’s staan die niet echt ergens thuis horen. Het gaat namelijk hard de laatste dagen en er zitten toch wel best leuke tussen die ik op het web wil delen . Map wordt regelmatig dan ook aangepast.

Edit 01-08-2010: Ik realiseer me het nu pas. Dit is de 100ste blog !!

Zoals ik in m’n vorige blog schreef was ik op 10 juli met een vriend naar de anime conventie Chibicon te Expo Houten.  Mja, wat is dat nou eigenlijk, een aanieemee conventie?

Zo’n conventie – met Chibicon want dat is de enige waar ik tot nu toe ben geweest – is eigenlijk niet veel anders dan een bijeenkomst van allemaal liefhebbers van Japanse cultuur en anime. Je kan er andere liefhebbers ontmoeten (dûh), allemaal stuff kopen zoals manga, dvds en andere spullen die wel op een of andere manier aan de cultuur zijn gerelateerd. Verder heb je nog andere activiteiten. Workshops die je kunt volgen zoals een beginnerslesje Japanse taal of manga tekenen. Karaoke is natuurlijk ook van de partij (dat hebben we geweten) evenals mogelijkheden tot wat spelletjes spelen. Op Chibicon had je dan ook nog een podium waar gedurende dag allerlei shows waren voor cosplayers e.d. en een quiz. Wat je allemaal precies kan doen, zie de site die ik bovenaan heb gespamd.

Cosplayers zie je er ook erg veel. Dat zijn mensen die een (favoriete) character uit een anime imiteren door bijpassende kleding en haarstijl (meestal pruik). Het is altijd best leuk om naar cosplayers te kijken en de moeite die ze ervoor doen. Er zitten vaak echt goeie tussen!

Enfin, voor ons was het dus de eerste keer en dus zeker geen laatste. De sfeer was gezellig en gemoedelijk onder de mensen. De conventie begon voor ons al toen we in de stoptrein naar Houten stapten. Deze bevatte namelijk een aardige hoeveelheid cosplayers. Op station Houten was er al een grote groep wat mee in de pendelbus ging. Ideaal waren die overigens, prima service (met airco!). Wij hadden de eerste pendelbus dus we gingen ervan uit dat het nog wel te doen zou zijn bij de ingang. Maar nee hoor…dikke rij! Ik verwijs naar m’n foto’s die dat wel in beeld brengt…

Het wachten heeft toch wel een aardig uurtje geduurt voordat we eindelijk binnen waren (tent ging open om 10.00, we waren er rond 09.40 met de pendelbus). Het wachten was geen kwelling, je kon al leuk praten met andere mensen in de rij en discussies aangaan over een reclamefoldertje.

In de expo was het HEET. Het was die dag en die periode sowieso al heet, maar in de expo was er geen airco en met al die mensen. Tja, dan is het warm…Petje af voor al die cosplayers die nog hun warme kleren aanhadden. Dat moet echt zweten zijn geweest (dat deden wij al in onze normale outfit).

Mja we begonnen maar wat dingen te doen dan eh. Spullen opbergen in kluisje. Beetje tussen allemaal manga, dvds en spullen struinen en veel karaoke doen natuurlijk. Nog wel een uitdaging om liedjes te zingen in het Japans maar wel grappig om te doen. Uiteindelijk iets van 7x gedaan met random song.

Ik kan het verder allemaal gaan vertellen, maar de foto’s geven een beter beeld lijkt me . Hier is dan ook een album met 60 foto’s te vinden.

We hebben in ieder geval de smaak te pakken. Daarom gaan we 27 augustus in Veldhoven naar Abunai, wat zo te zien nog stukkie groter in opzet is, om daar eens te sfeer te proeven.

Mark

Edit 01-08-2010: Erg jammer nieuws: Chibicon stopt ermee .

We gaan nog even door met het geblaat over foto’s e.d. . Ik heb vandaag/vannacht even een achterstand aan fotoseries van de afgelopen tijd geupload. Het zijn fotoseries tot 12 juli 2010 (klik). Het is toch wel aardig om nog het een en ander te vertellen bij enkele fotoseries, anders is het ook maar saai.  Om het beetje compact te houden zal ik het merendeel behandelen in 1 blog. Let’s get started…

De ‘Wolkjes‘ fotoserie is vrij recht-toe-recht-aan. Gewoon wat plaatjes van een flinke dynamiek in de wolken tijdens een klein onweersbuitje hier. Dit is trouwens de laatste fotoserie op Heralder die van de Sony Cybershot P43 is.

De Tour de France is al wat leuker. Voor het eerst komen ze door Spijkenisse heen en vermoedelijk voor heeeeeeele lange tijd ook de laatste keer denk ik. Was erg leuk om eens mee te maken. Eigenlijk zie je de renners maar een paar seconde. Vooraf is het een bonte verzameling (nou ja bont…) van auto’s (bijna allemaal Skoda’s) en dat soort dingen. Af en toe vliegt er ook een heli over. Toch leuk om het allemaal eens gezien te hebben. Dan zie je ook wat voor massive onderneming dit eigenlijk is iedere keer, iedere etappe. Ook de snelheid waarmee ze fietsen is enorm. Het ene moment hoor je het bericht dat ze nog in Rhoon zitten en het volgende moment flitsen ze voor je neus voorbij. En als je thuis bent zie je ze al de Haringvlietdam beklimmen! Shots genomen met de Panasonic Lumix DMC-TZ01.

Zoals in de vorige blog was te lezen is de P43 camera over en out en heb ik tijdelijk de Lumix TZ01 in gebruik gehad van me ma. De Tour de France is er al meegeschoten en ook de komende fotoseries. Ik had een keer tentamen in Leiden en had de camera eens meegenomen. Vandaar dus wat kiekjes vanaf station Leiden Centraal. Ik moest eventjes wachten op me sneltrein naar Schiedam dus wat foto’s genomen vanaf het perron bij spoor 8/9.

Lees meer over Chibicon in de volgende blog.

Na afloop van Chibicon weer met de trein terug naar huis. Het was die periode al erg warm en dat werd de 10de juli afgestraft met hevig noodweer in het hele land. Veel noodweer heb ik niet op de foto gezet maar de zon en wolken die voor de buien uitdreven zorgde wel voor een machtig lichtspectakel wat heb ik proberen vast te leggen uit de intercity tussen Utrecht en Rotterdam. Meeste foto’s van deze wolken zijn gemaakt rond Gouda.Verder zien we aan het begin van de serie wat fotootjes van station Houten dat momenteel compleet herbouwd wordt wegens de spoorverdubbeling. Bizar vond ik de hoogte tussen het perron en de rails. Die is bizar klein. Ik vond het vergelijkbaar met tramhaltes. Het zal wel te maken hebben met de nieuwe lagevloerstreinen maar ergens vond ik het niet handig… Ook nog plaatjes van station Utrecht en Rotterdam C.

Tenslotte de laatste fotoserie. Wat foto’s van wat heavy weather wat over Spijkenisse trok met mooie wolkenformaties. Wat het precies is laat ik aan de kenners over maar indrukwekkend was het in ieder geval wel. Ging ook gepaard met een flinke bak regen.

Zo, tot zover zijn we weer bij gepraat qua fotoseries. Hoop dat de foto’s beetje in de smaak vallen.

Mark

Sinds een paar weken doet mijn ouwe trouwe camera, de Sony Cybershot P43, het niet meer goed. De batterij indicator geeft volle batterijen als leeg aan. Eveneens wil hij als de flitser automatisch aanstaat de camera direct afsluiten. Staat de autoflitser uit dan geeft hij meer tijd voordat hij uitvalt. Eveneens zijn er momenten dat er niks aan de hand is (bijvoorbeeld ook bij koppeling met usb).

Diverse mogelijkheden geprobeerd (andere batterijen e.d.) maar aangezien het scherm het ook soms laat afweten lijkt het erop dat het einde is aangekomen voor de P43. De teller staat op 13469 foto’s van deze camera waarvan het echte getal nog wat hoger ligt. Hij is aangeschaft in (ik dacht) januari 2005 en heeft dus aardig wat tijd onder mijn dwangarbeid kunnen werken. Ik vind dat deze camera wel recht heeft op pensioen.

Een van de laatste foto's met P43 - 28-06-2010

Laatste foto P43 op 19-07-2010 (#13469)

Echter heb ik wel een camera nodig. Ik heb natuurlijk de c902 (mobiel) maar dat is niet alles. Ik heb als backup camera die van m’n ma. De Panasonic Lumix DMC-TZ1. Dit is een best leuke camera en zeker een verbetering dan de P43. De camera komt uit 2007 (oid) en heeft een accu en iets wat toen der tijd nog niet vaak voorkwam (nu pas eigenlijk in opkomst) een sterke 10x optische zoom. Ook zijn er diverse opties waarmee je kunt spelen maar de mogelijkheden zijn daarin uiteraard nog wel beperkt.

Oftewel, ik heb toch wel het gevoel dat het tijd wordt voor het wat echtere werk. Ik ben die compact camera’s zat aan het worden. Ik ben jaloers als ik zie wat voor schitterende foto’s er worden gemaakt met modellen als een Canon EOS 400D e.d.. Ik heb zelf eens op een verjaardag geschoten met een Canon EOS 500D. Dat is toch wel een aardige digitale spiegelreflex camera. Ik moet zeggen dat mijn ervaring met die camera best goed ging voor mijn gevoel. Ik had nog nooit eerder met een spiegelreflex foto’s genomen of uberhaupt aangeraakt. Toch ging het relatief eenvoudig. Menu was snel door, camera goed in de hand en er zijn best aardige plaatjes uit komen rollen.

Het zijn wellicht niet de meest schokkende foto’s maar voor wat ik eerst gewend ben met mijn ouwe cammetje, vind ik dit zeer scherpe en heldere foto’s. En ergens vind ik het ook wel koel van mezelf dat ik dit zonder enige ervaring met zo’n eng-ding-met-veel-knopjes voor elkaar weet te krijgen. Oftewel, wat ik wil zeggen: mijn eerste kennismaking met een spiegelreflex was prettig. Hoewel ik in eerste instantie dacht dat zo’n camera wellicht teveel van het goede is, begon ik me wat te beseffen. Ik had en heb het gevoel dat zo’n ding aan mijn wensen kan voldoen met wat ik nu wil en in de toekomst. Ik wil bliksem kunnen vastleggen. Ik wil van die schitterende nachtfoto’s maken met strepen. Ik wil helder en scherpere foto’s hebben waar je het scherm bij kunt aflikken bij wijze van spreken. Dat resultaat is te bereiken met zo’n camera.

Oftewel, ik heb dus wel mijn zinnen gezet op een spiegelreflex. Door mijn eerst ervaring met een Canon neig ik dan ook, zij het onbewust, naar een Canon, al wil ik ook nog wel de andere merken bekijken. Heb als advies meegekregen te kijken hoe de camera in de hand ligt en of het menu lekker werkt voor het gevoel. Daarom ga ik maandag ook even flink wat camera’s bekijken in winkels. Oftewel, to be continued!

Mark

PS: Als ik de foto’s van de P43 vergelijk met de foto’s van de 500D heb ik toch wel iets van, verschil zie je toch wel =P.