Marks Blog

Gisteren had ik mijn eerste werkdag. Ja, je leest het goed, een werkdag. Mijn eerste echte baantje die ik heb. En wat doe ik dan? Ik heb als vakantiehulp gesolliciteerd bij zorggroep Careyn. Taak? Eenvoudig. Ga bij oudjes langs om beetje schoon te maken. Ik werk in Rozenburg op diverse adressen (niet in een vast tehuis ofzoiets) in week 32 t/m 34. Overigens had ik al paar dagen voor me verjaardag succesvol gesolliciteerd, maar ik kan pas deze week beginnen en gisteren was het dus zover. By the way, het eerste kleine probleempje diende al voordat ik al was begonnen. Ik zou 5 ochtenden of 3 hele dagen werken. Een ochtend was 1 client 3 uur en een hele dag 2 clienten. Eentje in de ochtend en eentje in de middag, ook 3 uur. Temminste, dat dacht ik. Ik ontving me rooster vorige week en sta behoorlijk volgepland deze week. Ook nogal wisselend op de dag. Best wel een verrassing dus, maargoed, not a big deal.

Ik moest om 9 uur bij de client (net woord voor de persoon waarbij je je werk doet) aanwezig zijn. Eerst een ritje van 50 minuten in de bus 105 (wat wel even mijn stambus word denk ik). Wel leuk, zo kom je nog eens door heel Spijkenisse en Botlek. Als het goed is krijg ik reiskosten vergoed, dus me vele tripjes met de bus moeten geen aanslag vormen voor me OV chip aka portemonnee. Dat gaat een maand reizen naar de TU voordat ik me OV heb al wel doen.

Enfin. Van dit werk had ik wel een verwachting van te voren gemaakt, ook aan de hand wat er mij tijdens de sollicitatie verteld werd. Niet zo zwaar werk en voor vakantiekrachten was het sowieso niet veel aangezien het immers vakantiekrachten zijn. Tijdelijke invallers voor de echte helpers die met vakantie zijn. Gewoon wat huishoudelijke taken bij een ander uitvoeren. Right?

In dat opzicht is er geen verschil met mijn eerste werkdag. Alleen de omstandigheid was wel wat anders dan dat ik in gedachten had. Ik verwachtte in wel redelijk opgeruimde huizen te komen, waar je normaal je werk kunt doen. Dit bleek vanochtend niet zo het geval te zijn. De woning van de client was kort gezegd een chaos. Het appartement was volgestouwd met allemaal, tja, dingen. Dozen, prullaria en dergelijke. Ook was het er niet echt zo heel schoon. Nu is het natuurlijk mijn taak om het schoon te maken, alleen ik kreeg de indruk dat er al tijdje helper was geweest, of die client moet het zover krijgen in 1 week. Kan natuurlijk ook nog zo zijn dat de helper voor mij ook niet echt wist waar die moest beginnen…

Ik begon maar met goeie hoop met de eerste taak. Stofzuigen. Met een LG stofzuiger (wist niet dat LG stofzuigers had) die zijn beste tijd had dan wezen stofzuigen, waar het kon. Dat ging dan redelijk. Next. Stoffen. Tja, waar de stofdoek lag was onbekend, dus met een andere schone lap die ik niet thuis kon brengen maar globaal wat stof gaan afnemen, bij TV enz. en ook in de slaapkamer. Als ik ieder beeldje moest afstoffen was ik vermoedelijk volgende week nog bezig.

Vervolgens heb ik maar wat afwas gedaan. Geen idee wat schoon en niet schoon was, dat ging maar op goed geluk. De keuken was uiteraard net zo volgepropt als de rest.

Ondertussen moest de client weg naar de dierenarts met de hond. Ik was dus even alleen daar. Dat betekende iPod aan en zoveel mogelijk verstand op 0 zetten en het bed te gaan verschonen. Daar was verder niet zoveel problemen mee.

Ondertussen ook nog de vloer gedweild. Zelfde principe als met stofzuigen, het is net een hindernisbaan.

De taak waar ik het meest tegenop zag moest nog gedaan worden en dat was het sanitair. De WC enzovoorts viel wel mee en is ook snel gedaan (WC eend ftw), maar wat in de wasbak lag wil ik niet weten. Het was iets van vod met smurrie. Ik heb het niet direct aangeraakt, in een tas gesmeten en weggedonderd. De wasbak heb ik dan maar schoongemaakt met een mix van halve fles WC eend en een of andere reiniger. Dat hielp overigens wel.

Er restte niet veel taken. Ik heb de was nog opgehangen en het balkon wat aangeveegd. Toen was der niet echt meer wat te doen bij de client, al had ik nog een uur werktijd te gaan. De client vond dat ik voldoende had gedaan en met een belletje naar Careyn kon ik dus weg, iets waar ik wel blij mee was.

Al met al, niet echt een geweldig begin van me werk daar. Ik had het me nogal anders voorgesteld hoe het eruit zou zien. Ik weet nog niet of dit soort omstandigheden in alle gehvallen zo is, maar dan kun je je wel voorstellen dat ik niet echt happy ben. Als de huizen waarin in ik terecht komt wat beter zijn is het wel te doen. We zullen afwachten, vanmiddag moet ik weer aan de slag. Ik hoop op wat beters, maar ik vrees ook wel het ergste…

Groetjes,

Mark