Marks Blog

Voor Biologie moeten wij in 6vwo een Technisch Ontwerp maken. Dat houdt in, een werkstuk over een bepaald biologisch proces, wat een leraar kan gebruiken om dat biologische proces uit te leggen aan zijn leerlingen. Ik werk samen met 3 andere mensen en heb als onderwerp de Humorale Immuniteit (google it).

Als je beetje bio kent, weet je dat immuniteit vrij lastig is. We hebben ons daarom beperkt tot de humorale afweer, dat is al lastig zat. Na lang denken en tekenen waren we tot een plan gekomen. Voor de aardigheid heb ik dat eens even ingescand, het is een geweldige schets van mijn hand.

Schets Technisch Ontwerp Bio

(Gelijk ff wat nieuws testen met bovenstaande plaatje)

Enfin, na wat overleg met de techniek docent die ons helpt, besloten we te gaan voor een metalen plaat, dat is het meest praktisch omdat er ook met magneetjes gewerkt gaat worden.

Er is om te beginnen echter wel iets stoms, we moeten dit uit eigen zak betalen. Om een of andere vage redenen wilt de vakgroep bio dit niet betalen. Best wel vreemd, want profielwerkstukken worden wel vergoed, in ieder geval bij Schei- en Natuurkunde. Ook zitten wij een werkstuk te maken wat ons is opgedragen door de docent, die een fancy en mooi werkstuk wilt hebben, dat hij gaat gebruiken in zijn lessen, maar wij moeten dit betalen? Geldgebrek is in ieder geval kul. Als de school geld zat heeft om een fitnessruimte, rokershok en verbouwing van 2 vleugels te betalen, dan moeten paar simpele werkstukjes ook wel kunnen. Het gaat gelukkig tot nu toe nog niet om wereldbedragen, maar het gaat vooral om het idee. Het is gewoon vreemd dat wij dit moeten betalen, maargoed, wellicht zie ik het allemaal verkeerd…

Enfin, het verhaal van de metaalplaat. Dinsdagmiddag hadden we besloten voor een metaalplaat te gaan. De techniek docent vertelde ons dat de congierge wellicht nog had, of anders kon je wle wat halen bij de Blokker of Ikea. We besloten eerst logischer wijs de technische man van de congierge eens te vragen naar een plaat. Hij zal gaan zoeken voor ons, en als hij wat gevonden had woensdag bij het congiergehok neerzetten.

Dat is prima in orde gekomen, woensdagochtend stond er netjes een plaat te wachten, niks op aan te merken. Echter kwamen we toen we weer bij de techniek docent achter dat de plaat van Aluminium was, dus waardeloos, omdat Aluminium niet magnetisch is. Dat was dus zucht.

We geven de moed niet op, we gaan verder op zoek naar een plaat. Er werd ons verteld dat bij Beeldende Vorming nog wel een plaat zou zijn. Vol goeie moed lopen we een Bv lokaal binnen waarin 2 docentes zaten. Deze wisten van niks, we waren bij tekenen, en tekenen staat compleet los handvaardigheid en we moesten het maar proberen bij techniek. Ja daar komen we dus net vandaan…-_-’. Ok, we moesten het dus maar bij handvaardigheid logischerwijs proberen.

Bij handvaardigheid zit een andere madame. Mooi denken we, maar nee hoor. Deze madame weet totaal niks van metaalplaten. Daarvoor moeten we bij een andere zijn, en uiteraard is die niet op woensdag aanwezig. ZUCHT.

Donderdag. Met frisse moed weer eens in een tussenuur naar Beeldende Vorming gelopen. Niemand te bekennen. Op het moment dat we alweer weg wouden gaan komt de mevrouw die we zoeken aanlopen. Deze heeft metalen plaat, jawel. Echter 1 maar. Dat moet besteld worden en kost zo’n 8 euro 50. Oeps. We kregen een voorbeeld van z’n plaat te zien, en tja, het was wel bruikbaar, maar wellicht is Ikea of Blokker toch beter. Zodoende weer naar de meneer van techniek gelopen, en was het ermee eens dat we maar eens bij de Blokker of Ikea ofzo moesten kijken.

Kortom, 1/2 dagen rompslomp om terecht te komen op iets wat al dinsdag hadden. Gewoonweg verspilde moeite, waar je enkel chagrijnig en moe van werd, want we werden steeds van die naar die gestuurd. Ik zou het bijna bureaucratie willen noemen.

De beslissing is dus gevallen op de Ikea of Blokker. Ander discussiepunt er gelijk aan vasthaken, dat is verf. De plaat moet hier en daar wat geverfd worden. Verf is duur, dus we zijn wederom aangewezen op wat de school ons bied. Alleen nu is het leuke, wat voor soort verf. Het is nu namelijk meneer techniek vs mevrouw beeldende vorming. De een zegt plakkaatverf, de andere acrylverf. Wat het wordt, geen idee en heb daar eerlijk gezegd nog geen zin om druk over te maken. Eerst maar eens zorgen dat tie vervloekte #$#$#% plaat in ons bezit komt.

Groetjes,

Mark

Op 21 maart heb ik een mooie blog geschreven dat de Lente toen alweer begonnen was, en dat het ook duidelijk aan het weer te zien was. Op dit moment, dinsdagnacht, is dat nog steeds zo. Echter is het nu niet aan het weer te merken vinden de meeste. 2 uurtjes terug kwam de eerste onweersbui van het seizoen weer over Spijkenisse met de nodige wind, regen en hagel. Dat verstaan mensen niet echt direct onder Lenteweer. Echter vergeten deze mensen dat het er gewoon bijhoort (Maartse Buien, verschil tussen koud en warm you know?). Lente, en ook zomer, bestaan gewoon niet zonder af en toe een pittig buitje. Als je me niet geloofd, zoek in de Gouden Gids maar een school op en begin bij klas 1.

Vanmiddag was het ook weer zover. Het begon te regenen en te waaien, helaas toen zonder onweer. Echter is het altijd wel leuk om te zien vanuit een lokaal hoe het lekker tekeer gaat buiten. Je vraagt je dan ook af waarom mensen dan naar buiten gaan, terwijl 9 van de 10 keer wolkbreukachtige dingen kort maar hevig zijn. Vaak zijn dat nog dezelfde mensen die zeiken over dat het een keertje regent. Ik bedoel, zo zoek je het wel beetje op (net zoiets als bij Schiphol gaan wonen en dan gaan zeiken over het lawaai). Wat is er mis met eventjes 5 minuten wachten en naar buiten kijken van dat het er ook wel mooi uit kan zien? En je zit nog lekker droog en warm binnen ook. Je kan dan bijvoorbeeld ook wat fotootjes nemen.

Wat zachtere regen

Wat hardere regen (let op plassen en poppetjes)

PS: Het kan de rest van de week zo blijven, zorg voor regenkleding!

Oet moin,

Mark

Zoals we allemaal wel weten is de lente gisteren begonnen, en dat is wel te merken aan het weer. Ook krijgen sommige mensen misschien wel de vlinders in de buik. Andere dieren krijgen die wel zeker. Ook eenden bijvoorbeeld. Nu is de paringstijd van de eenden alweer geweest, dat was de afgelopen tijd in de winter (dat hebben we wel gemerkt aan het gekwaak). Nu breekt de periode aan dat de vrouwtjes de eitjes gaan uitbroeden. Een drukke periode waarin het mannetje het vrouwtje niet uit de oog verliest. Valt me wel op terwijl ik dit schrijft dat mensen niet veel verschillen van eenden…

Enfin, in deze periode worden dus de nesten gemaakt, eitjes gelegd en het gezellig broeden. Eenden zijn dus wel beetje in de weer. Zo ook bij mij in de tuin en in de singel. Soms lijkt het echter op dat eenden beetje de weg kwijt zijn, of dat ze ons wel erg goed in de gaten willen houden.

Woensdag zag ik 2 eenden (pappa + mama) midden op een pleintje bij me huis rustig wandelen. Geen idee of ze nu hun KwaakKwaak waren vergeten of dat ze zin hadden in een ommetje, de sloot was in ieder geval nog een stukje wachelen.

Gisteren zag ik voordat ik naar school ging in de tuin gewoon een eend staan (pappa eend). Nu weet ik niet of het dezelfde is als woensdag (dat zou wel grappig zijn), maar deze had wederom lef. Nu is het niks nieuws dat er eenden in de tuin zijn, maar meestal blijven ze vlakbij het water. Deze zat toch alweer wat verder vanaf het water.

Eendje

Ik vroeg me af waarom hij daar zo alleen stond, eigenlijk wou ik wel een babbeltje met hem gaan maken. Ik deed voorzichtig de deur open, maar opeens hoor ik veel gefladder en zie opeens rechts van me vlakbij vanaf de schutting mama eend opvliegen. Mama eend vliegt naar de sloot toe en pappa eend volgt.

Eendjes zwemmen in het water

Wat ze nou deden in me tuin, geen idee. Wellicht zaten ze te kijken of ik niet stiekem brood weggooide of zoiets, zonder aan hun te geven. We zullen het nooit weten. Echter is het wel zo dat, ik vermoed deze 2 eenden, vandaag rustig aan de oever in het zonnetje lagen. Wellicht horen we nog wel wat meer van ze binnenkort ;) .

Kwaak,

Mark

Jaja, hij is weer terug! Mijn Eastpack tas! Hij is naar een schoenen/tassen winkel hier vlakbij gegaan voor reperatie. Deze wist te vertellen dat er nog gewoon garantie gegeven kon worden. Er was mij al verteld dat Eastpack 30 jaar garantie gaf, maar wij hadden totaal geen bon meer. Maar dat maakte niks uit, gewoon garantie, de tas werd netjes opgestuurd naar Eastpack.

Begin deze week bericht gekregen dat de tas weer terug was in ons land, en opgehaald kon worden. Kosten €0,0 euro. De ritsen zijn prima gefixt, en hij is donderdag weer braaf mee naar school gegaan. toch wel weer fijn om je eigen tas te hebben, vorige was soms beetje krap (vooral vak waarin ik me eten stopte enz, best wel irritant).

Kortom, mooie service van Eastpack!

Gerepareerde tas.

Groeten,

Mark

Na een tijdje weer een berichtje, want jawel, ik heb weer eens wat gedaan of meegemaakt, hoe je het ook wilt noemen. Afgelopen woensdag ben ik met een groot gedeelte van m’n klas naar COVRA geweest, naar aanleiding van een profielwerkstuk van 3 mensen uit mijn klas (Egon, Reinier en Thom). COVRA staat voor Centrale Organisatie Voor Radioactief Afval. Het mag duidelijk zijn dat ze afval opslaan, wat je normaal niet echt in de vuilnisbak gooit. Radioactief afval kan gevaarlijk zijn voor ons mensen, en we zijn tot nu toe nog niet in staat om deze radioactiviteit te laten verdwijnen. Het afval moet dus speciaal en zeer veilig verwerkt en opgeslagen worden, en dat is wat COVRA doet. Hieronder een kort verslagje van mijn dag daar en hoe het er beetje bij COVRA eruit ziet. Er mochten ook gewoon foto’s gemaakt worden, wat wel zo leuk is natuurlijk :D .

Na een busreis van anderhalf uurtje, zoiets, kwamen we ter plekke aan. Het is in Vlissingen-Oost, een industriegebied. COVRA ligt vlak naast de kerncentrale Borselle, de enige kerncentrale die actief is en stroom levert in ons land. Verder wordt de omgeving nogal bepaald door industrie in de vorm van wat schoorsteentjes, loodsen, windmolens, chemische installaties, kolenopslag enzo en natuurlijk de Westerschelde. Enfin, we waren bij COVRA.

Ingang van COVRA

We kregen eerst een presentatie voorgeschoteld van de 3 heren van het PWS over kernenergie en dergelijke. Daarna een presentatie en een filmpje (met niet-bijpassende muziek waarvan ik de slappe lach kreeg) van COVRA over COVRA en het radioactieve afval en hoe daarmee wordt omgegaan. Om kort te vertellen, COVRA behandeld 3 soorten radioactief afval. Laag, middel en hoog radioactief afval. Laag en middel afval komt vooral uit de medische wereld en verschillende industrieën en is nog relatief ongevaarlijk (maar geweldig is het niet). Hoog radioactief afval vooral uit kerncentrales, en is gewoon gevaarlijk.

Vervolgens kort een expositie bekeken over allerlei dingen die ermee te maken hadden, om vervolgens te lunchen. Na de lunch gingen we verder met de rondleiding over het COVRA terrein. Dit terrein mag je enkel betreden als je een stralingsmeter bij je hebt, zo kan je controleren hoeveel straling je oploopt. Wel handig om erbij te zeggen voor als je het niet weet, er zijn altijd radioactieve stoffen van nature om ons heen die straling uitzenden Er is dus altijd straling en die is verder ook totaal niet gevaarlijk. Overigens, als ik het hier over straling hebt, bedoel ik ioniserende straling, zie voor uitleg deze wiki.

Enfin, de rondleiding ging eerst naar speciale loodsen. Daarin wordt laag en middel radioactief afval opgeslagen in vaten die weer in beton worden gegoten. Bij laag afval enkel de binnenkant van het vat in beton. Bij middel het gehele vat in beton. Deze vaten worden opgeslagen in stellingen in de loodsen.

Loodsen voor afval

Heel veel vaten met laag en middel radioactief afval

Ondergetekende voelde zich beetje klein...

Vervolgens naar de opslag van hoog radioactief afval. Dit wordt verwerkt en opgeborgen in een speciaal gebouw uit 2003, wat het HABOG gebouw wordt genoemd. HABOG is zo gebouwd dat het rampen kan overleven, maar ook bijvoorbeeld een crashende Boeing vol met kerosine. De muren zijn bijvoorbeeld van 1 meter 70 dik (!), stevige stalen deuren en sommige ‘deuren’ zijn tegen de halve meter dik. Binnenin wordt ook alles met grootste zorg en veiligheid verwerkt. Zo vormt het afval geen gevaar voor andere mensen en het milieu.

1 meter 70 dik

(Mooie) kunst in COVRA

De enorme 'ontvangsthal' in het HABOG gebouw

Deurtje

Robotarmen voor als er radioactief afval aanwezig is in deze ruimte.

Hier ligt het opgeslagen in HABOG, onder de cirkels.

Hoog radioactief afval wordt in HABOG eerst verpakt, en gaat dan in speciale buizen de vloer in. Sommige worden gekoeld door middel van lucht van buiten omdat er bij het radioactief verval soms warmte vrijkomt.

Het HABOG gebouw aan de buitenkant is ook vrij apart, het is oranje geverfd met 2 basisformules die met atoomfysica te maken heeft erop geschilderd (E=mc² en E=hv). Elke 20 jaar wordt het gebouw opnieuw beschilderd maar dan met een wat lichtere kleur. De bedoeling van de kunstenaar hiermee is om het verval weer te geven. Immers, straling kent ook een verval, een proces wat vele jaren kan duren).

Het HABOG gebouw

We zijn op zeer veel verschillende plekken geweest op het terrein van Covra, en volgens een stralingsdosismeter hebben we wel 0,032 mSv aan straling opgelopen. De maximale norm in Nederland ligt op 10 mSv en jaarlijks loop je ongeveer 2 mSv op, want er is altijd radioactiviteit om ons heen, op de ene plek op aarde wat meer dan de andere.

Na het bezoek aan het HABOG gebouw was het weer tijd om naar Spijkcity terug te keren en lekker bij de pizzaria te gaan eten ;).

Het was een zeer geslaagd bezoek, en veel dingen wijzer geworden. 1 ding is zeker, radioactief afval ligt veilig opgeborgen :).

Groetjes,

Mark

PS: Ik heb ook geen licht gegeven ofzo toen het nacht was.