Marks Blog

De klok geeft 3:06 aan. Het is best wel midden in de nacht, en de meeste mensen slapen wel. Ik niet. Ik voel me nog best wel fit. Dat komt waarschijnlijk doordat ik vorige nacht ookal tot half 4 op was en geslapen heb tot iets voor 12′en. Je kan wel spreken dat me ritme behoorlijk is omgegooid nu in vergelijking met normaal. Met normaal ga ik uit van een schooldag. Dus dat is tussen 06.50 en 08.30 eruit (hangt af van rooster) en zo tussen half 1 en half 2 erin.

Gek genoeg gebeurt het altijd dat me ritme zo door de war is in vakanties e.d. Hoe dat komt weet ik niet echt, maar ik vind het wel fijn om in de nacht te werken, het is wel rustig zo. Ik heb bijvoorbeeld net wat huiswerk gedaan (biologie en scheikunde). Omdat dat ook eens moest, en ik toch verder niet veel te doen had. Dus waarom niet? Voor ‘normale’ mensen klinkt het waarschijnlijk abnormaal en jullie/hun denken dat ik nog idioter ben geworden dan dat ik al was (wie gaat er nou om 3 uur ‘s nachts huiswerk maken hoor ik mensen al denken), maar ik vind het best zo.

Toch moet ik me zo maar eens dwingen naar bed te gaan, aangezien ik toch ook niet graag een hele dag overdag mis. Eigenlijk wel jammer dat we zoveel moeten slapen (ik voel nu wel heel erg de link opkomen met m’n blog over polyfasisch slapen). Dat is wel het jammere ervan van tot laat in de nacht opblijven, het leven gaat overdag gewoon verder, en mijn leven is er nu in ieder geval niet geschikt voor om het compleet om te keren.

Om van de hak op de tak te springen, ik had eerst het venstertje van Berichten > Nieuw maken geopend om een blog te schrijven dat het best wel saai is op Heralder.net. Dat is omdat ik gewoon vrij weinig meemaak in de vakantie, en ook niet zoveel te lullen heb, of beter gezegd had. Ik had eerlijk gezegd ook niet gedacht dat ik nog een aardige blog zou tikken, beetje een rewind van de polyfasisch slapen blog. En dat ik het tegendeel voor mijzelf heb bewezen, er valt nog genoeg te vertellen.

En dat maakt het bloggen ook zo leuk, je kan met een begin van 0,0 toch een hoop vertellen. En dan niet zomaar wat, maar gewoon wat in me opkomt automatisch doorlinken naar me vingers. Me gedachtengangen direct uitsmeren in dit kleine tekstvakje wat ik vertik om groter te maken omdat ik geen zin heb me hand te bewegen naar de muis.

Ik geef toe, er is misschien geen touw aan vast te knopen aan deze blog, maar I don’t care. De reden waarom kan je in de vorige alinea vinden.

Om nog beetje to the point te komen: Saaiheid? Welnee, ook niet om 3:27 (ik heb zelfs een msn gesprek!). En hoewel het vrij weinig voorstelt dit stukje, het was een opluchting om weer wat kwijt te kunnen hier, het digitale verlengstuk van mijzelf.

Adios,

Mark