Marks Blog

Ok ik waarschuw je alvast, der komt geloof ik weer een best wel bizar filosofische blog aan. Gewoon omdat ik daar zin in hebt. Hoop alleen dat mijn vingers het uithouden hier want tis freezing koud hier op m’n kamer naar mijn gevoel. Overigens heb ik terwijl ik dit schrijf geen drugs op alcohol op ofzo. Tis gewoon een of ander iets waar ik een tijdje over na heb zitten denken en nu als een grote golf naar buiten komt, naar mijn vingers om het tikken…

We hebben allemaal wel eens nagedacht over de wereld om ons heen. De wereld zoals ieder van ons in leeft. Waarin iedereen dingen beleefd en doet. En grappig genoeg, ookal zijn er 6 miljard mensen, of hoeveel dat er ook mogen zijn, op deze wereld. Ze zullen allemaal een eigen opvatting en beleving van de wereld hebben, net zoiets dat elke mens uniek is. Zelfs als zou het genotype identiek zijn (echter voor hoelang geldt dat voordat er mutaties afzonderlijk plaatsvinden?) dan verschillen de mensen wel in uiterlijk en gedrag (fenotype zoals biologen dat mooi noemen).

6 miljard+ unieke mensen. 6 miljard+ unieke belevingen. 6 miljard+ unieke ideeën over de wereld. Ja. Ieder mens heeft zijn eigen idee over de wereld.

Gek idee eigenlijk. Want op eerste gezicht lijkt het erop dat er grote groepen mensen dezelfde ideeën over de wereld hebben. Er ontstaat een hokjescultuur waarin de groepen bij elkaar gaan zitten en zo hun eigen kliek vormen. Dan bedoel ik de verschillende landen in de wereld. Of de verschillende volkeren. Of weer anders, de verschillende geloven. Zo kun je mensen die hetzelfde gedachtegoed hebben indelen in diverse groepen.

Grote onzin natuurlijk. Ook binnenin die groepen zijn er meningsverschillen. Ook daar binnenin zijn andersdenkenden. Kijk maar naar Nederland. 17 miljoen mensen maar we kunnen het nog niet eens worden over een songfestival liedje. Of kijk maar naar geloof. Christendom, Boeddhisme, Islam. Overal zijn er wel meningsverschillen. Hoe je het wend of keert. Ieder mens denkt op een gegeven moment toch anders over de wereld dan de rest. 6miljard+ verschillend gedachtegoed. Iedereen een andere visie. Iedereen wil op zijn eigen manier de wereld maken. Oftewel, ik denk dat je wel dit mag zeggen: Ieder mens heeft zijn eigen idee over de perfecte wereld.

Dat is best grappig. 6 miljard+ mensen die allemaal hun eigen idee over de perfecte wereld hebben. Iedereen zou het ietsjes anders doen, ook al verschilt het idee van persoon X net maar dan ook net van Y. Toch is het anders. Toch is het anders. Maar laten we eens de perfecte wereld proberen te beschrijven.

Wat is de perfecte wereld? Simpel antwoord, wat dat echt is weten we natuurlijk niet. Immers, iedereen denkt er anders over! Pietje vind misschien wel dat de perfecte wereld vol met rode rozen staat, maar Margrietje kan het daar helemaal niet mee eens zijn en vinden dat de perfecte wereld vol met paarse narcissen staat. Ik noem maar wat. We kunnen wel proberen een algemene omschrijving te geven. Dat is dan weer heel simpel natuurlijk. De perfecte wereld is gewoon een voorstelling van de wereld van 1 uniek individu waarin hij of zij zich als een perfect gelukkig en voldaan iemand kan leven. Best wel simpel dus. Een perfecte wereld, helemaal naar wens van die persoon. Die kan er in 100% tevredenheid leven. Hij/zij is daar helemaal top. Die persoon is voldaan daar. Logischerwijs is je dan voor te stellen dat een ander persoon zich wellicht niet helemaal tevreden invoelt, ookal is het voor 99,9%. Het zou dan ook bijvoorbeeld zo kunnen zijn dan dat als er 2 personen in een perfect wereld van 1 van die 2 loopt, dat ze na verloop van tijd beide de wereld niet meer als perfect ervaren, door ruzie ofzoiets.

Voor de mensen die scheikunde doen of gehad hebben, vaak reken je met ideale omstandigheden. Bekend is een ideaal gas. Een perfect gas in perfecte omstandigheden met perfecte eigenschappen. De realiteit is echter anders. Perfectie, bestaat niet. Het theoretische ideale gas bestaat ook niet. Op zowel alle gebieden van arbeid, omgeving en weetikveel kun je wel een voorbeeld verzinnen van iets dat niet perfect is. We streven weliswaar naar perfectie (tegen de natuur in) maar we zullen deze perfectie nooit bereiken.

Dit valt natuurlijk weer door te trekken naar mijn stelling over de wereld. De perfecte wereld bestaat niet. Het zal de mens niet lukken om een perfecte wereld te kunnen schapen, aangezien wij geen god of iets dergelijks zijn. Wij hebben niet de macht* om de wereld naar ons eigen hand te zetten. Dat kunnen wij niet en dat zal de mens ook nooit kunnen, hoe graag sommige dat ook zouden willen.

Eigenlijk zitten we dan best in de knel. We willen perfectie, maar dat kunnen we niet? Tja, dan is het wederom vrij simpel, we kunnen dan alleen maar streven naar een zo perfect mogelijk, een reële wereld waarin niet alles perfect is, maar er heerst voldoende ‘perfectie’ om goed te kunnen leven. Direct terwijl ik dit tik besef ik dat dit heel erg verschillend is. Want de niet-zo-perfecte wereld is lang niet vanzelfsprekend. Bij lange na niet.

Dat kan gaan om hele kleine dingetjes tot enorm grote. Bijvoorbeeld. Niet zo perfect is bijvoorbeeld dat de was gedaan moet worden ofzoiets. Dat is op kleine schaal, we accepteren het verder dat we de was moeten doen en we maken ons er eigenlijk meestal ook niet echt druk over. Hier in de Westerse wereld is het ook niet echt een issue verder.

Maar hoe zit dat met Afrika ofzoiets? Daar is wassen helemaal niet zo vanzelfsprekend. Daar heeft niet iedereen een wasmachine. Kortom, dingen die voor ons heel vanzelfsprekend zijn, zijn elders in deze reële wereld niet zo normaal. Je kan dit stellen voor alles groot en klein. Of het nou de was is of een enorme explosie waardoor half Europa weggevaagd wordt.

Het is dus inmiddels wel duidelijk dat de perfecte wereld niet bestaat. We leven in een zo reeel mogelijke wereld, een niet-zo-perfecte wereld. Deze wereld heeft zo zijn probleempjes, heel klein van aard maar ook heel groot. Wat dat zijn kan je zelf wel invullen. Ook zijn deze problemen heel verschillend voor iedere mens. Voor de een kan het grote gevolgen hebben, voor de ander niet. Voor elk individu is elk probleem verschillend.

MAAR. Nu een hele grote maar. Ik was ooit hier mijn verhaal begonnen in deze blog over de perfecte wereld, iedereen wilt er naar streven. Ieder persoon ziet zijn perfecte wereld anders, maar die perfecte wereld kunnen we niet creëren. Of toch wel?

Ergens tiental regels omhoog heb ik een * geplaatst.

Wij hebben niet de macht* om de wereld naar ons eigen hand te zetten.

Voor de realiteit is dit natuurlijk waar. Wij hebben die macht niet en krijgen die nooit. Echter, er is wel een zekere macht waarover wij beschikken. Het is een soort van zij of noodluik. Een achterdeurtje in onze hersenen en geest waardoor wij toch in staat zijn dingen te doen die wellicht alle natuurkundige wetten te boven gaat. Ik heb het over dromen.

Net zoals je in de Wiskunde de zogenaamde complexe getallen hebt, wat gebaseerd is rondom imaginaire eenheden, heeft de mens ook zoiets. Ik ben trouwens nu even verbaast hoeveel gelijkenis dit enorm stukje vage (maar ook logische) wiskunde heeft met het echte leven (zie ik nu eindelijk naast golffuncties een doel voor complexe getallen??). Wij, de mens kunnen veel dingen niet oplossen en doen in de reële wereld, maar dat kunnen we wel als we een imaginaire, een denkbeeldige, wereld verzinnen. En wij mensen kunnen het, door te dromen.

Dromen zijn fantastisch. Ik vind het zelf echt zo jammer dat ik vaak van mijn dromen niet onthoud, want ik vind het echt geweldig. In dromen kun je je eigen perfecte wereld creëren!

Er komen nu zoveel nieuwe gedachten in me op dat ik even moet ordenen wat ik nou precies wil zeggen. Aangezien we allemaal wel eens hebben gedroomd hoop ik, weet je dat in dromen dingen kunnen gebeuren die je soms niet voor mogelijk kunt houden. Je kan opeens vliegen ofzoiets, om maar wat te noemen. Allemaal dingen worden aan de laars gelapt en het kan gewoon.

Dromen zijn een uitvluchtsoord voor je hersenen, je geest met bijbehorende gedachtes. ’s Nachts, als je slaapt gaan je hersens aan het werk om alles te verwerken en vinden allemaal diverse processen plaats in je hersenen. Je kan het zelf allemaal nalezen op Wikipedia natuurlijk.

Er valt ook te lezen dat dromen op eerste gezicht onsamenhangend en bizar zijn. Echter, ik denk dat het mogelijk is om het zo te sturen dat je er wel degelijk een soort van controle kan op uitoefenen, zij het niet dat het automatisch kan gebeuren. Immers, in de droom is er een degelijke vrijheid om je eigen wereld te scheppen. Je leeft in een eigen wereld om dat moment waarin je in principe geen last hebt van andere mensen, aangezien die mensen eveneens imaginair zijn. Het is jou perfecte imaginaire wereld op dat moment. Jij bent op dat moment de schepper van die wereld aangezien ze uit je eigen gedachtegoed komen dus dan zou je, in ieder geval in (mijn) theorie moeten kunnen sturen wat er gebeurd.

Ik had ook al gezegd dat dromen een uitlaatsklep zijn voor onze geest. Wij kunnen dingen erin kwijt die in het echt wellicht nooit gebeuren. Bijvoorbeeld dat je dat ene meisje zoent, of dat je toch kan vliegen. Of dat je wellicht wel president van Amerika wordt, ik noem maar wat. Mensen hebben behoefte om hun emoties/behoeften kwijt te kunnen. Waarom zou dat niet in een droom kunnen? Als het niet in de realistische niet-zo-perfecte wereld kan, waarom zou het dan niet kunnen in de perfecte imaginaire wereld. Om wederom mijn idee kracht bij te zetten gaat zover wij weten alles in de wereld uit van een zogenaamd dualisme. Er is positief en negatief. Waar dan ook. Een atoom bestaat (oa) uit een proton (+) en een elektron (-). Van +2 heb je ook -2. Alles is dubbel. Van alles is een tegenhanger, een kopie of…nja je weet wel wat ik bedoel. Dus wederom, naar mijn idee is het goed mogelijk om als tegenhanger van de niet-zo-perfecte wereld een eigen wereld te maken zoals wij die perfect zien. In een droom.

Ik geef toe, het is wellicht wat vergezocht wat ik hier allemaal heb geschreven. Dromen die mensen een macht geeft om toch een eigen perfecte wereld te creëren, ook al is het maar voor zolang de slaap duurt. Het is wellicht vergezocht om zo te stellen dat mensen in staat zouden kunnen zijn de wellicht vage dromen te kunnen beheersen om echt die perfecte wereld te maken. Maar dan denk ik, waarom niet? Waarom zou het niet kunnen?

Het zou zomaar eens waar kunnen zijn dat ik dit wil in mijn perfecte wereld. Dromen die een perfecte wereld vormen. Ik zou het prachtig vinden. Ik denk dat wel allemaal wel eens de behoefte hebben om dat te willen doen. Of om de echte realistische wereld te kunnen ontvluchten. Geen zorgen meer over stomme zaken die eigenlijk zo nutteloos zijn dat je er nog niet eens over na wilt denken. Weg met al die dingen, weg met die geldzorgen. Weg met dat kutgevoel omdat je ontslagen bent. Weg met je hart vol tranen omdat er een dierbare weg is. Weg met die liefdesverdriet (goh wat cliche zo rond Valentijnsdag). Weg met dat alles, op weg naar een perfecte wereld waarin dat niet meer is. Waarin je gelukkig bent en de wereld ziet zoals jij de wereld wilt zien, perfect naar je hand gezegd.

Ik weet nu verder ook niet wat ik verder nog duidelijk wil maken. Ik ben bang dat ik zo ook in de herhaling ga vallen want ik heb het in deze blog over zoveel dingen gehad dat ik het zelf niet eens meer weet. Wat ik wel weet, is dat ik overtuigd ben van mijn gelijk. Het kan, Als het in de Wiskunde kan om een imaginaire eenheid te verzinnen om dingen die niet kunnen toch te doen, waarom zouden wij mensen het niet kunnen doen? Het zou denk ik sowieso een fijne gedachte zijn, in ieder geval, ik vind van wel.Ik zou wel weten hoe ik mijn perfecte wereld moet invullen.

Echter, nu ik dit allemaal tik besef ik ook dat er ook een gevaar is, die je wellicht wel weg kan denken in de perfecte wereld, maar in de realiteit wel degelijk aanwezig is. We moeten ons niet gek laten maken en er ook niet in blijven hangen in deze zogenaamde perfecte wereld. Jammer genoeg gebeurt dat ook wel eens en ik denk dat het te raden laat wat er met die mensen gebeurt. Het gevaar van de eigen geest voor zichzelf.

Enfin, ik heb denk ik wel weer genoeg vaagheid gelult. Ik hoop dat het allemaal beetje te volgen was. Als het niet zo was, niet erg, dat deed ik het zelf ook amper. Dit is vrijwel direct uit de chaos die gedachte heet gekomen. Een echte hersenspinsel over iets wat heel fijn kan zijn. Oftewel. Wees wijs in de realiteit en leef je uit in de perfectie.

En hiermee sluit ik de langste blog die ik ooit heb geschreven met meer dan 2200 worden.

Groetjes,

Mark